Dinsdag 26 Februari. Wellington en Babylonstoren in Simondium.


IMG_4475Deze morgen om 7 uur hangt Browny al door het venster om ons een goede dag te wensen.

P1111146Maar wat horen en zien wij nog; het is aan het regenen. Voor ons een kleine tegenvaller, maar voor de Afrikanen een geschenk uit de hemel… E I N D E L I J K

IMG_4472De schaapjes zijn ook tevreden….

P1111167 … de kruiden, de groenten en het fruit uiteraard ook. We zullen vanmorgen dan maar binnen ontbijten. Samen aan tafel met de andere Belgische gasten Luc en Rita.

51783091_612434295897124_2615956617400680448_oGastvrouw Anja heeft tegen 10u30 een afspraak vastgelegd voor Hilde. Naar het schijnt is haar coiffure dringend aan een bijkomend kleurtje toe.

Schermafbeelding 2019-03-01 om 15.22.43Het salon is in de Church street, en ik lever Hilde daar stipt om 10u30 af.

P1111149Zo heeft Hilde ons verlaten…

P1111151Een dik uur later staat hilde aan de bel van “Ons Stee”. Ze is te voet teruggekeerd. Ze is gelukkig met haar bijgeknipt en bijgekleurd haar. Het meest enthousiast nog is ze over de prijs die ze diende te betalen… Ofwel zijn de Zuid Afrikaanse coiffeuses veel te goedkoop, ofwel zijn de Belgische veel te duur.

FullSizeRenderApéro in de tuin met de andere Belgische gasten, luc en Rita. Achteraf nog een toastje met leverpastei, en we kunnen weeral verder.

Wijnbouw-in-de-regio-Wellington-Zuid-AfrikaVannamiddag een ritje van ongeveer 50 kilometer langs Paarl, Simondium en Klapmuts om Babylonstoren te bezoeken. We rijden weer door de indrukwekkend mooie wijnlanden.

P1111165De tuin van Babylonstoren is een uitvloeisel uit de tijd dat de schepen die halverwege hun tocht van Europa naar Azië hier aanmeerden, om zoet water, groenten en fruit op te halen. Onrechtstreeks geeft de naam ook een knipoogje naar het bijbelse Babylon.

babylonstoren-gardenHet domein is uitgestrekt over 8 hectaren, en heeft een formele structuur. Elk van de 300 planten zijn eetbaar en worden biologisch gekweekt.

P1111174Een gedeelte van de planten en de kruiden worden ook gekweekt voor gebruik in het eigen restaurant.

one-of-the-many-rose            Prachtige wandelgangen- en paden.

P1111171Je kan hier zelfs een tien minuten opleiding volgen over de verschillende kruiden.

P1111166Langs de drie kilometer lange wandelpaden door de tuin is er waarschijnlijk geen enkel kruid, geen enkel fruit, geen enkele groente die je niet kan vinden.

P1111160En als afwisseling regelmatig een farm shop. Hier in de butchery  hangen tientallen soorten biltong te drogen. Alles wordt versneden met oude Berkel machines.

IMG_1560Vlees, vlees en nog vlees.

P1111155Alles in een super cleane omgeving.

P1111159Zowel volledige rompen als versneden stukken maken hier, onder ideale omstandigheden, hun verouderingsproces door.

P1111158Alle soorten brood bediend door een lieve verkoopster in de bakery.

P1111161Afdeling kruiden, kazen en koffie. Ook weer mooi voorgesteld.

P1111163Zes soorten eieren van drie soorten kippen… ? ? ? …

photo1jpg-1“The Green House Restaurant” is een open verbruikerstuin. Beschermd tussen de keuken van het restaurant en een reuzegrote serre. Bij sporadisch slecht weer kan ook in de serre bediend worden. We settelen ons hier voor een chocoladecake met een bolletje vanille-ijs. Heerlijk! En daarna nog een cappuccino.

P1111168Die serre is wel imposant.

P1111172Op subtiele manier weten ze hier te spelen met kleur en licht.

P1111170Hilde voelt haar in haar nopjes in deze omgeving.

P1111177Terug buiten worden we verrast door een huppelend eekhoorntje.

P1111178Voor wij het goed beseffen wipt het schichtige diertje een struik in, en het is niet meer terug te vinden.

P1111181Iets verderop is een kalkoen zich aan het spiegelen in een vensterraam. Hij is rood van schaamte voor die twee kakaatjes die hij daarnet sluikstortte.

turkey-and-other-farmHij kan het niet meer aanzien en trapt het af.

fderviehEn dit zijn Hilde haar vriendjes; vader en moeder kip.

P1111153Na een paar uur slenteren en de confrontatie met de kippen houden we het voor bekeken, en nemen we de terugweg naar “Ons Stee”.

delightful-donkeys-nearWe worden bij de uitgang nog uitgewuifd door Donkey, de ezel van Babylon, en door…

P1111184… een sliert Babylonische eenden.

IMG_4480Vanavond hebben we het gemunt op Restaurant “Oude Wellington”.

IMG_4488Een gezellig restaurant. Met een gerenommeerde kok. Al steekt hij hier z’n tong uit naar ons. Er rest nog één plaatsje op het terras. Maar het is nogal winderig en we kiezen ervoor om toch maar binnen te zitten. Hilde kiest voor ossentong in tomatensaus. Ikzelf voor een sirloin met pepersaus. En we zijn allebei content over onze keuze.

IMG_4491Bij het verlaten van de keet hebben we nog een gezellige babbel met de “echte” kok van het restaurant. Leuke afsluiter om naar “Ons Stee” te trekken.

Maandag 25 Februari. Van Riebeek West naar Wellington (38 km)

P1111055Nee nee, dit is niet een morgenwandeling langs het strand. Dit is de wand van onze slaapkamer waarvoor wij even poseren.

P1111054Hier willen we met onze voetjes in zee lopen, maar we botsen tegen de muur.

P1111057We verlaten vandaag “Church Hills” en onze vriendelijke gastheren Koen en Véronique. Dit verdient een korte fotosessie.

P1111060Wat hebben we hier weeral super momenten beleefd.

P1111062Misschien niet altijd ideaal voor de lijn. Inderdaad, hier in Zuid-Afrika gaat “De Lijn” nooit in staking.

P1111113Wij hebben slechts een veertigtal kilometer te gaan. Elke omweg, hoe klein ook,  is dus goed genoeg. Hier hebben we de afslag naar het kleine dorpje Hermon genomen. We rijden langs een spoorweg, en een imposante, doch verroeste spoorwegbrug.

P1111110Een prachtig kerkje, midden in nomansland. Weeral de deur op slot. Jammer.

P1111085Iets verder komen we in een verbeterde township. Een vijftal straatjes die stuk voor stuk doodlopen. Maar de jonge snaken hebben daar geen probleem mee.

P1111095Kleine zus vindt het leuk dat wij halt houden aan haar huisje…

P1111106Grote broer met hond en kat is precies niet zo enthousiast.

P1111072Hilde zet een drietal kereltjes een coureurspetje op het hoofd. Vanuit het huisje roept men ons om binnen te komen, want daar zijn nog enkele kinderen.

P1111078Er is er wel een snaak bij die panikeert bij het zien van een fototoestel. Tot groot jolijt van Oma.

P1111093We verlaten de wijk zoals we erin gekomen zijn.

P1111108In “God’s Woning” is er ook niemand thuis.

P1111064Gone with the wind…

P1111128Voor we het goed beseffen rijden we reeds Wellington binnen. Prachtige imposante kerk, maar ook op slot.

PnP WellingtonEerst een paar inkopen bij Pick n Pay. Een doosje kippenleverpastei en toastjes voor een eventuele thuismaaltijd. Ook wat pralines van Belgische chocolade.

P1111129Op 100 meter van de kerk ligt mijn lievelingswinkeltje van Wellington. “Elle” is een interieurwinkel met daarbij een afdeling stoffen (zowel meubel als gordijn) en een afdeling tapijten. En daarbij nog een cafetaria. De koffietafeltjes staan her en der verspreid tussen de interieurtoestanden.

P1111126Van meubel- en gordijnstoffen presenteren hebben ze hier wel een handje weg.

IMG_1520De eigenares is er vandaag niet, maar haar medewerkster heeft ons herkend en insinueert dat we elk jaar Belgische chocolade meebrachten naar hier. Voilà, daar gaat de helft van onze net gekochte chocolade al…

IMG_1518De beroepsmisvorming zit er nog altijd een beetje in. In de staalkamer ben ik meer dan een half uur zoet. Vooral de stalen van Belgotex, de Zuidafrikaanse afdeling van Beaulieu, trekken mijn aandacht.

IMG_1519Intussen schiet Hilde selfies in een verroeste spiegel.

P1111116We bestellen een quiche. Meer moet dat niet zijn voor vanmiddag.

P1111133Een beetje dichter bij huis passeren we een andere plezante afspanning; “Perfect Place”. Alleen al voor die fiets van “La Vita e Bella” zou je al stoppen.

IMG_1540En stoppen… dat doen we ook.

IMG_4428In “The perfect Place” is er van alles te vinden. Van oude bugt tot hedendaagse hebbedingetjes.

IMG_1535De keet hangt vol met spreuken en leuke gezegden.

P1111131En wij die dachten Afrikaans te begrijpen…

P1111130O.K. Nu hebben we het (bijna) beet.

b-b-ons-steeVan hieruit gaat het naar “Ons Stee”, de B&B van Belgische Peter en Anja. Net zoals in vorige jaren een aangename begroeting en een leuke babbel bij de welkomdrink. Bij die drink maken we ook kennis met Luc en Rita, een Belgisch koppel dat hier ook een tijdje verblijft. We krijgen kamer 4 toebedeeld, en Pieter is ons voor met het sjouwen van de koffers.

allesverloren-wine-estate-5670f8583b84d_mediumVoor deze avond heeft Anja ons een tafeltje gereserveerd in “The Grillroom” van het wijndomein Val du Charron.  De zon is aan het ondergaan,. In de korte weg naar Val du Charron doorkruisen we de indrukwekkende wijnroute. Na elke bocht verschijnt een nieuw meesterwerkje van de natuur.

IMG_4443Door die vele fotostops bereiken we met tien minuten vertraging het wijndomein.

KagisoOnze super kelner Kagiso staat liever niet op de foto. Uiteraard respecteer ik dat. Hij weet ons in te leiden in de kennis van het rundvlees, één van de specialiteiten van The Grill Room.

IMG_4467Hij verwijst naar het bord met alle mogelijke vleesvariaties. We kunnen kiezen tussen het vlees van runderen die met gras of met graan gevoederd werden. Ook over het aantal dagen dat het vlees geslacht werd kan men zijn keuze maken.

IMG_4459Hilde kiest voor filet américain van rund dat gevoederd werd met graan en dat 29 dagen geslacht is. (Grapje). Ikzelf hou het bij een lendensteak (sirloin) met frietjes. Daarbij een glaasje Chardonnay van het  plaatselijk domein Val du Charron.

P1111136Om 21 u 30 terug in onze B&B “Ons Stee”. Hilde kan zichzelf niet bedwingen om nog even in het water te wippen. Of ze nu niet goed zal slapen?

 

Zondag 24 Februari. Nog een dagje in de twee Riebeek’s.


IMG_4401Om 7 uur in de morgen is het reeds duidelijk dat we terug een mooie dag tegemoet gaan.

P1100831De uitleg indachtig, die we gisteren kregen van onze pompbediende, gaan we na het ontbijt op zoek naar de AGS kerk van Riebeek West. Vanop honderd meter schalt de muziek en het gezang door de open deur.

P1100832Als we achteraan in het kerkje komen komt er een persoon op ons afgestapt. Hij heet ons hartelijk welkom en nodigt ons uit plaats te nemen waar wij het best vinden. Alle gelovigen zijn rechtstaande aan het meezingen met de psalmen, en dit onder de leiding van een koppel voorzangers.

P1111007

AFM staat voor “Apostolic Faith Mission” (in het Afrikaans: “AGS – Apostoliese Geloof Sending”). De AFM bestaat sinds 1908 en is de eerste en grootste Pinkster kerk met 1,4 miljoen leden in Zuid-Afrika, en momenteel gevestigd in 29 landen van de wereld.

Unknown

De Pinksterbeweging  gelooft dat de geest van God voor een dynamisch en overwinnend leven doorgegeven wordt aan alle gelovigen. Het impliceert ook dat gelovigen het karakter, de liefde en de kracht van hun Heer, Jezus Christus, in hun dagelijks leven kunnen aantonen.

IMG_4388Het merendeel van de kerkgangers hier zijn zwarten of kleurlingen, maar er zijn ook wel enkele blanke koppels aanwezig. En kinderen van klein tot groot zijn er ook. De kleintjes mogen vrij rondlopen.

P1111004De hoofdpriester is een blanke. Wanneer hij na openingsgezangen aan de preek begint zijn we even goed voor enkele minuutjes minder dan één uur. Alles in het Afrikaans. Wij begrijpen dat het over de vijgenboom en zijn vruchten gaat.

P1100835Na die lange preek breekt de hemel nu helemaal open. The Lord wordt geprezen in lof en zang. Het kerkje davert op zijn fundamenten. De extase nabij…  Achteraf worden de personen die zich in de afgelopen week verdienstelijk hebben gemaakt naar voor geroepen en ook in de hemel geprezen.

P1111013Na bijna twee uur, en met die laatste huldiging eindigt de dienst van vandaag. Op de trappen van het kerkje wordt het een kluwen van jewelste om toch maar op de foto van die crazy Belgian men te staan.

IMG_1463En de crazy men mag er ook wel eens bij, samen met Die Bybel.

IMG_1465Intussen geniet de jeugd van al dat gedoe.

P1111019Nu terug naar Riebeek Kasteel voor de galerijtjes en de winkeltjes die gisteren gesloten waren.

P1111022In “The Gallery” vinden wij dit gezicht in mixed media toch wel een beetje eng. Vooral dat echt gebit maakt het een beetje vies.

IMG_4408Dat is al veel beter. Een foto van een echte aap.

P1111027En… overal SOLDEN.

IMG_1477Efkes uitblazen en een babbel met African Joe.

allesverloren-wine-estate-5670f8583b84d_mediumOp onze terugweg passeren we wijndomein “Allesverloren”.

P1111040Wijndomein “Allesverloren”. We hebben hier “Nietsverloren”, maar toch gaan we een kijkje nemen.

allesverloren-wine-tasting-Riebeeck-Kasteel-1“Allesverloren” beschikt over een prachtige degustatieruimte.

images        En ook nog een restaurant; “Pleasant Pheasant” of de plezante fazant.

IMG_4394Kelner Jan serveert ons elk een portie calamari met frietjes.

IMG_1486… en uiteraard een flesje Chenin Blanc “ALLESVERLOREN”

P1111038Bij het uitrijden van wijndomein  “Allesverloren” passeren we een grote weide waarin een kudde springbokken aan het grazen zijn.

P1111041Hilde bemerkt een jong veulen dat ofwel dood ligt, ofwel ligt te slapen. We kunnen er niet bij, want de weide is rondom rond afgezet met draad onder elektrische spanning. En we staan ook te ver af om een stokje of steentje te gooien. Van die afstand kunnen we ook niet zien of het al dan niet ademt. Na tien minuten staren hebben we het opgegeven. We zullen dus nooit weten of het lieve diertje al dan niet gestorven is.

IMG_4407En nu vlug de emoties gaan verdrinken in het mooie zwembad van Church Hills. Hilde roept dat het water 30° warm is. Wie kan daaraan weerstaan?

IMG_1489Zeker ik niet… Twee minuten later zit ik in het zwoele bad met I-Phone en al…

IMG_1488Hilde maakt zelfs een panoramafoto van deze exclusieve gebeurtenis.

aRond 19u30 vertrekken we terug richting Riebeek Kasteel, en als we aankomen bij “The Royal hotel” is het al goed aan het donkeren.

IMG_1508De receptioniste herkent ons direct, en ze roept iemand om ons plaats aan te wijzen. IMG_4412Chicken Ballotine. Chicken breast filled with a goat’s cheese and peppadew served on a wild mushroom, bacon and pea fricassee and homemade crispy gnocchi with a light goats cheese cream

Voor deze kip ballotine kiezen we vanavond. Maar we hadden beter één portie gedeeld. Alhoewel heel lekker moeten we alle twee bijna de helft op ons bord achterlaten. Zoals gewoonlijk geen dessert, geen koffie, en vlug naar huis. Want het is zondagavond; FaceTime avond.

P1111047Geen vijf minuten op de kamer, of daar komt de eerste oproep al.  Onze Mehdi en Julien. Alleen maar goed nieuws. Business marcheert, schoolresultaten Julien zijn zeer goed, en dit weekend hebben ze alle twee hun hockey wedstrijd gewonnen.

IMG_4422Als we nog met Mehdi in gesprek zijn op de I-Phone komt er al een oproep binnen van Caroline. Die nemen we dan maar op met de laptop. Ook hier alleen maar goed-nieuws-show. Het gaat goed met de kinderen, de vernieuwing aan de badkamer verloopt vlot. Gedurende de vernieuwing wonen ze in ons huis in de Jutestraat, en dat verloopt ook allemaal probleemloos.

IMG_4427Schoonzoon Bert komt ook nog in beeld om mij enkele suggesties door te spelen voor het oplossen van enkele computerproblemen waarmee ik de laatste dagen geplaagd word. Indien geen resultaat, dan morgen of overmorgen eens proberen te FaceTimen met kleinzoon Emile. We zien wel. Slaapwel allemaal.

Zaterdag 23 Februari. Rustige dag in Riebeek West en Riebeek Kasteel.


Schermafbeelding 2019-02-26 om 00.07.36
Schermafbeelding 53Om 6u30 deze morgen krijg ik bovenstaande mail toegestuurd van mijn zus Emilie. Dat is inderdaad schrikken. Tegen 10 uur zijn er al een drietal vrienden die mij het nieuws mailen.  Van één van die kameraden krijg ik zelfs het volledig filmpje doorgestuurd.

IMG_4358Ontbijt met alles erop en eraan in de gezellige eetruimte van Church Hill’s.

IMG_1409Die gordijnen zijn Belgisch fabrikaat, of… ik ken er niets meer van.

IMG_1411Het mooie zwembad ligt te schitteren in het zonnetje en te verlangen naar de eerste bezoekers.

IMG_4363Hilde laat zich voorzichtig in het water glijden. Dergelijke omgeving vraagt om rusten en genieten. Met als tussendoortje een boekje in een hoekje,

P1100804Tegen 13 u begeven we toch even naar Riebeek West. Onderweg zijn er toch een paar detailkes die onze aandacht trekken. Vijf kinderen die zomaar rechtstaan in de laadbak van een rijdende auto; ondenkbaar bij ons…

P1100809Het spinnenweb van draden en kabels aan een elektriciteitspaal; ondenkbaar bij ons…

P1100813De mensen attent maken om niet te veel water te verbruiken. Dat komt misschien nog bij ons.

P1100810We gaan een lunchke nemen bij Angie’s. Een toast met ham en kaas voor Hilde en een kipschnitzel voor mij. Eenvoudig en goed.

IMG_4381We rijden nu door naar Riebeek Kasteel. Hier hadden we graag eens binnengelopen bij de kunsthandel “The Gallery”, maar wegens Zaterdag zijn ze reeds gesloten. We kunnen wel een glimp opvangen door het grote etalagevenster. Morgen Zondag is de galerij open tot 14u30.

OneLineBannerPic

We gaan nu een plaatsje bespreken voor vanavond in “Eve’s eatery”…

P1100820We zullen hier zeker welgekomen zijn vanavond. Er hangt al een dronken vrouw boven de deur.

RoyalHotel01 en voor morgenavond reserveren we in Hotel Royal.

P1100811We lopen nog enkele shops binnen in het centrum. Allemaal niet veel zaaks, en veel brol. De mooie en meest interessante zijn reeds gesloten.

IMG_1424Dan maar een cappuccino in Travellers rest. Naast onze tafel staat een supergroot schaakbord waarvan de pionnen figuren zijn uit de Zuidafrikaanse politiek. Zeer mooi.

P1100827Prachtige karikaturen. Ik wil direct gaan schaken… maar ik kan niet schaken.

17862432_1869286946650771_7425657964126431139_nHet wordt hoogtijd om voor de eerste maal benzine bij te vullen in onze Toyota Corolla.

P1100828Gedurende het tanken vallen onze ogen op een bord aan het benzinestation. Psalm 20:6 uit de bijbel. We informeren bij de pompiste, die ons vertelt dat er wekelijks een andere psalm op het bord komt. Morgen is er kerkdienst, en vanaf overmorgen verschijnt er een nieuwe psalm. De juffrouw geeft ons nog mee dat zij elke zondag naar die dienst gaat, en dat wij daar zeker ook welkom zijn. Wie weet gaan we morgen wel eens langs…

IMG_1410Nu terug voor een paar uurtjes naar onze andere kerk “Church Hills”

IMG_1440Zoals afgesproken trekken we vanavond naar Eve’s Eatery & Bar. Koen en Véronique hadden ons de mosselen aangeprezen, maar bij de reservatie deze middag had men ons al verwittigd dat de mossels niet meer voorradig zijn. Onze vriendelijke dienster Salomine weet niet dat wij al op de hoogte zijn, en komt zeer verveeld vertellen dat er vanavond geen mossels zijn. Dan opteren wij maar voor schaap koteletjes, ook al een specialiteit van het huis.

IMG_4372Zin voor humor hebben ze hier wel. In afwachting van onze schotel bestellen we een flesje Sauvignon Blanc. Het eerste glas doet dienst als apéro. Als we bijna het tweede glas soldaat gemaakt hebben komt Salomine een tweede probleem melden; er zijn ook geen schaap koteletjes. Dat is er nu wel te veel aan. Wij vragen de rekening van de fles Sauvignon beslissen om ergens anders te gaan souperen. Op het eigenste moment dat we betaald hebben komt de eigenares van de keet opgereden. Zij verneemt het probleem, en ze smeekt ons om te blijven. Ze springt terug in haar wagen, en binnen de vijf minuten is ze terug. Met schaap koteletjes. Uiteraard beslissen we dan van toch daar te eten.

FullSizeRenderSalomine haar avond kan niet meer stuk. Tien minuutjes later krijgen we overheerlijke koteletjes geserveerd. Lekkerder dan lekker. Weeral “the best of the world”.

IMG_4369Bij ons afscheid is Salomine ontroerd. Ze verdient een dikke fooi, en wij krijgen om beurten een dikke drukkie (Afrikaans voor knuffel). Voilà se… weeral iemand gelukkig gemaakt.

Vrijdag 22 Februari. Van Paternoster naar Riebeek-West. 130 km

 

P1100642Vandaag verlaten we Paternoster. Een beetje vroeger uit de veren als naar gewoonte. We willen voor ons ontbijt even tot aan de kust rijden om te  informeren of de kreeftenvissers vannacht uitgevaren zijn. Hilde heeft het druk met die nieuwe oorhangers van Hettie.

IMG_1368Om 7 uur zijn de bouwvakkers al druk in de weer.

P1100663De thermometer wijst reeds 21°, maar die mannen hier is dat bitterkoud.

P1100682We hebben geluk. De Oceaan ligt erbij als een spiegel en er is al een beetje beweging aan gang. Het gros van de vissers landt rond het middaguur. We beslissen dus om enkele uren later af te reizen. We bellen Koen, de eigenaar van onze volgende B&B op, om te verwittigen dat we niet rond 14 u zullen arriveren, maar dan wel tussen 16 en 17 u.

P1100635Na het ontbijt gaan we de sleutels overhandigen en afscheid nemen van onze buren/eigenaars. Ben is er niet, maar Noamie, zijn echtgenote, is zeer enthousiast over de goede huurders die wij wel waren. Ze hoopt ons volgend jaar terug te mogen ontvangen. En ze nodigt ons uit om vlug even twee andere huisjes te gaan bezichtigen, huisjes waarvan Ben en zij ook de eigenaars zijn.

P1100655Beide huisjes kleven aan elkaar, en zijn dus ideaal om met twee koppels te bewonen. Zeer goed gelegen in de eerste rij aan de Oceaan.

P1100660Nieuwview is de naam. Twee huisjes onder hetzelfde dak.

P1100657En wie is hier klusjes aan het uitvoeren? Jawel, onze vriend Franz uit Kroatië. Even pienter als gisteren.

P1100649We nemen afscheid van Noamie, in de hoop ons volgend jaar terug te ontmoeten.

PH163-39.jpg.1366x768_q85_crop_upscaleWe rijden nu naar het strand. Er is nog niet te veel beweging en we besluiten eerst nog een koffietje te gaan slurpen in Paternoster Hotel.

IMG_4333Om naar het toilet te gaan in het hotel moet je door de bar passeren. “ThePanty Bar”… wat is me dat?

Schermafbeelding 2019-02-25 om 08.21.31Het plafond is hier bezaaid met tientallen, misschien wel honderden slipjes en  béha’s. Vele van die lingerietjes zijn met een viltstift genaamtekend. Na meer dan vijf minuten vind ik geen enkele bekende terug en geef ik het op.

P1100765En nu, op naar het strand. Het is hier al behoorlijk druk.

P1100746De vissers zijn verplicht hun volledige vangst te legaliseren. Er is immers een quota voor de kreeftenvangst in de Oceaan, en deze moet minutieus nageleefd worden.

IMG_1382Elke bak of zak kreeften dient naar een container gebracht. Daar wordt alles gewogen en ingeschreven.

P1100700Als we ze mogen geloven moet de vangst van vandaag superieur van kwaliteit zijn.

P1100757Maar tussen de enkele meters afstand van de bootjes tot de controle tiert de zwarte markt welig. Bewoners en restaurateurs uit dichte en verre omgeving komen hierop af om toch maar één of meerdere exemplaren persoonlijk te kunnen uitkiezen.

P1100754Eenmaal de deals met de vissers gemaakt is het inpakken en wegwezen geblazen.

P1100705Om de haverklap klampen ze me aan; “Hoy Oopa… jij nie crayfish koop?” Aan toeristen verkopen ze uiteraard heel graag. Die kennen er niets van en ze betalen het dubbele van de prijs of nog meer.

P1100703

Plots komt Hilde me een schouderklopje geven met de melding dat iets verderop een cameraploeg aan het werk is. En dat ze bij een interview van een visser het woord “Wolfgat” hoorde vernoemen. Niet gewacht, niet gedraald… onmiddellijk daarop af. Het is inderdaad een ploeg van Reuters News die een reportage maakt over ‘s werelds beste restaurant “Wolfgat”. En wie ben jij Meneer, en van waar bent u? Na drie zinnen vragen ze al of ze van mij ook een klein intervieuwke kunnen afnemen.

IMG_1346Daar gaan we… Ze vragen mijn gedacht over “Wolfgat” Mijn antwoord is kort en bondig; “The best restaurant of the world… OF THE WORLD!” Met die tweede “of the world” zijn ze heel tevreden. Intussen worden ze opgeroepen om naar “Wolfgat” te trekken, want daar heeft een tweede reporter de chef Kobus van der Merwe te pakken.

P1100708Hop… Statief en camera over de schouder, en weg zijn ze. Het rotsblokken en duin op tot aan het restaurant waar de chef klaar is voor een interview.

P1100736Met de telelens kan ik het terras wel in beeld brengen. Doch het interview wordt afgenomen binnen in het restaurant.

FullSizeRender 2Na dit televisiegebeuren kuieren we nog wat rond tussen strand en zee.

FullSizeRenderIntussen zijn de laatste bootjes aan het binnenlopen. Bijna allemaal zien ze er gelukkig uit met de vangst van vandaag.

IMG_1387Kwaliteit goed… kwantiteit goed… wat wil je nog meer?

header-paternosterOp de weg naar onze auto worden we nog verschillende keren aangesproken om toch maar een paar van die kreeftjes te kopen. Ze steken de beestjes in de lucht om te tonen dat ze nog bewegen en dus nog levend zijn.

P1100668Op de dijk zitten een viertal illegale verkopers. Ze hebben hun kreeftenzakken zo goed en zo kwaad als mogelijk verstopt, want er zijn net twee agenten afgezakt naar het strand. En Hilde houdt hun wagen in het oog…

P1100774Het is reeds 13 uur voorbij en we zetten nu vlug koers naar onze volgende bestemming Riebeek-West. Ongeveer halfweg passeren we Langebaan, en we houden hier toch een korte food-stop.

IMG_1392In Restaurant Breeze kappen we een spaghetti naar binnen.

P1100778Een half uur later zijn we terug de baan op, en een nog uurtje later arriveren we aan onze eindbestemming B&B Church Hills in Riebeek-West. Amper de parking opgereden of onze gastheer Koen maakt al zijn verschijning aan het achterpoortje. Drie en twee jaar geleden waren we hier ook al. We zijn dus geen vreemden. Intussen zelfs vrienden.

P1100792Het voelt een beetje aan als terug thuis komen.

P1100784Koen en Véronique helpen ons installeren in onze knusse slaapkamer.

P1100780Véronique weet te vertellen welke restaurantjes we hier in de volgende dagen kunnen aandoen. Samen met Koen geeft ze ook een hoop aan informatie mee over deze streek.

IMG_4342Een beetje rusten, een internetje, een zwemmetje, en ‘t is weeral avond. Rond 19 u trekken we naar een van de aangeraden adresjes, Mama Cucina, een Italiaans restaurantje in Riebeek Kasteel, een vijftal kilometer van onze Riebeek West.

IMG_4340Leuk interieur, maar omdat het vanavond zo zwoel is opteren we toch om buiten te zitten.

P1100786Hilde kiest voor een steak met lookboter, en ik houd het bij een Pizza.

IMG_4344Hilde kan en zal ook niet klagen over die steak.

IMG_1396De tafel naast ons zitten twee dames. Door één of andere opmerking geraken we in gesprek en binnen de kortste keren kennen we een deel van elkaars leven.

IMG_1395Het zijn moeder en dochter die in Sommerset West wonen, maar hier in Riebeek Kasteel een weekendje komen doorbrengen. Immers, dochter Tammy is sinds enkele dagen voor twee maand in verlof. Zij werkt op een Russisch yacht en na vier maand ononderbroken dienst heeft ze recht op twee maand vakantie. Misschien ontmoeten we elkaar wel eens in Zuid-Frankrijk, want in Juni-Juli vaart het schip die richting uit. De mama van Tammy is een Zuidafrikaanse, terwijl papa een Duitser is.

IMG_4353Van links naar rechts; Mama, Hilde en Tammy. Leuk gesprek, iedereen blij, en wie weet…

Donderdag 21 Februari. Onze laatste dag in Paternoster.

FullSizeRenderNa het ontbijt trekken we Paternoster binnen. Even informeren of de kreefenvissers deze nacht uitgevaren zijn. Alhoewel de Oceaan er nu tamelijk rustig bijligt zijn de vissers vannacht weeral niet uitgevaren. Spijtig. We bemerken langs de dijk een mooie gedenksteen voor de overleden kinderen van Paternoster.

P1100564We maken een mooie wandeling op het strand.

P1100555De bootjes liggen er werkloos bij.

P1100562Alhoewel… deze visserin is precies klaar om het zeesop te kiezen.

P1100553Het opgedroogde zeewier en de resten van schelpen van schelpen vormen een abstract schilderij op het strand.

P1100589We kunnen het niet laten om nog maar eens het hinterland in te trekken.

P1100593Leuke kindjes die we blij maken met een snoepje.

P1100584De vissers zijn weeral niet uitgevaren. Zalig nietsen dan maar…

P1100587… en met een nieuwe pet worden ze nog wat blijer.

P1100595Intussen is er nog eentje komen bij staan. Die krijgt (een ander) petje van Hilde.

IMG_1276Ik mag er toch ook eens bij op de foto…

P1100597Deze kerel is een vorm aan het maken om een nieuwe romp te gieten. Zo fier als een gieter.

P1100602Oetieman is ook niet uitgevaren.

P1100598Wasmachine aan de voordeur. Moet kunnen…

P1100576Er rijden hier zelfs auto’s zonder wielen…

P1100606… en deze zal ook niet ver meer rijden.

P1100610Sommigen hebben heel wat fantasie bij het opfleuren van huis en tuin.

P1100635Rond de middag gaan we in een winkeltje wat ingrediënten halen voor de lunch, want we willen het eenvoudig houden. Vanaf dat winkeltje kom ik met de wagen naar huis, en Hilde doet het liever terug te voet.

P1100618Eenmaal thuis hoor ik slijpen, kloppen en hameren dat het een lieve lust is. Ik ga een kijkje nemen, en bemerk dat de geluiden uit de garage naast de onze komen. De garage van eigenaar Ben dus. Daar is een man aan het werk om een viertal kapotte kruiwagens terug in bruikbare toestand te herstellen.

P1100620Een sympathieke knuist die allerlei karweien opknapt in dienst van onze eigenaar. Hij spreekt een beetje Afrikaans, slecht Engels (nog slechter dan mijn Engels), en ook een beetje Frans. Hij informeert van waar ik ben. Ooohh… van België! Dan spreek je waarschijnlijk wel Frans of Duits.

P1100613Nu zijn we vertrokken. Franz is Kroatiër, maar woont reeds 25 jaar in Zuid-Afrika. Hij is nu 85 jaar. Bijna niet te geloven. In de tweede wereldoorlog is hij samen met zijn ouders gedurende vier jaar gedeporteerd. Na de oorlog heeft hij gewerkt in Italië, in Frankrijk, en jawel in België. Bij Degussa en bij General Motors. De man loopt over van enthousiasme, en is nog steeds fulltime in de weer voor een viertal opdrachtgevers. Waaronder voor Ben, de eigenaar van onze B&B “17”. Intussen is Hilde komen zeggen dat ons lunchke klaar staat. Een toast met kippenlever en zuiver water. Moet ook eens kunnen.

P1100611Vannamiddag platte rust, internet time en ook nog een wandelingetje in de buurt.

P1100622Omdat het vanmiddag zo sober was, gaan we er vanavond iets vroeger tegenaan gaan. Gisteren kregen we een flesje Chenin Blanc van Ben, onze huiseigenaar. We nemen dus al een apéritiefje ten huize “17”. Nog altijd een beetje in de sfeer van onze verjaardag van gisteren.

P1100623Tegen 19 u trekken we dan naar onze afspraak in de luie oester “The noisy oyster”. Gelukkig dat we reserveerden, want er staat een bord aan de entree “Sorry – Fully booked”.

P1100626Fully booked; en we zitten alleen. Maar dat zal niet lang duren. Een half uurtje later zit de keet afgeladen vol.

P1100628 Aan de wand een boodschap in niet mis te verstane bewoordingen in verband met kinderen in het restaurant.

IMG_4331

FullSizeRenderDat van die sirloin is niet zo makkelijk te vertalen. Daarom een uittrekseltje uit het menu. 185 Rand = 11,5 €. Betaalbaar zou ik zeggen voor dergelijke malse steak.

P1100631Afrekenen kan alleen aan de receptie. Er staat wel een gewapende soldaat op de kaartlezer. Wie een verkeerde code intikt gaat eraan… Ik pas dus dubbel op als ik 1-3-2-4 intik. Gelukt!

Woensdag 20 Februari. Een speciale dag in Paternoster.

IMG_0541Inderdaad, vandaag is het een speciale dag. Bij het wakker worden liggen of staan er al kaartjes op bed, op tafel en op de laptop.

P1100546Om 9 uur (8 uur Belgische tijd) krijgen we zelfs al een Face Time met dochter Caroline.

IMG_4324Na 54 jaar kunnen we gelukkig nog grapjes maken. “Sandy toys… salty kisses”.  Alhoewel; onze kusjes zijn in aantal en in hevigheid veel verminderd, maar ze smaken nog altijd zoet. Bij ons intiem ontbijt in de “17” speelt de film van die fameuze 20 februari 1965 terug af. Zéér geslaagd, maar toch één negatieve noot; hoeveel familie en vrienden van toen zijn er nu niet meer…

P1100469In de late voormiddag trekken we Paternoster in. Vandaag op onze verjaardag een lunch of dinner kunnen versieren bij Wolfgat zou wel de max zijn. Ditmaal is de deur niet op slot.

P1100458We vallen letterlijk de open keuken binnen. Met z’n tweeën zijn ze daar al druk in de weer om plaatselijke kruiden, groenten, visjes, mosseltjes en kreeftjes te kuisen en te versnipperen.

P1100459Op het terras dat uitgeeft op de Oceaan staan een vijftal tafeltjes gedekt.

P1100462Er dient zich een soort chef aan, en ik kan beginnen mijn litanie afsteken. Gedurende mijn ganse betoog staat de man te glimlachen. Ik denk dat ik mijn strijd aan het winnen ben, en om te eindigen haal ik het argument van onze trouwdag naar boven. Maar het is allemaal boter aan de galg. Ze zijn volzet, en daar valt niet aan te tornen. En morgen eventueel?… Ze zijn de volgende drie maanden volzet. Eerste mogelijkheid is 25 mei. Op mijn verjaardag dan nog wel! Maar dan zijn we al lang terug in België. We verlaten Wolfgat met de belofte van de chef dat hij ons bij een eventuele annulatie opbelt. Djuu…spijtig!

P1100524“De luidruchtige oester” is ook een klasse restaurant, en daar zijn we vroeger nog geweest. Vandaag geen enkele plaats meer, maar morgenavond kunnen we een tafeltje krijgen. Direct vastleggen dus.

FullSizeRender 4Honderd meter verder is er een schooltje. Augustinus laëre skool. Augustius lagere school. De speeltijd is pas afgelopen en het hekken is toe.

P1100472Speeltijd voorbij. Proberen mooie rij te maken om terug naar de klas te gaan.

P1100523Nog efkes binnenwippen bij Oep ve Koep in die winkel op Paternoster.

P1100509Nog ietsje verder komen we in de wijk van de kreeftenvissers. De meeste bootjes liggen nog voor de deur. Vannacht zijn ze niet uitgevaren wegens te ruwe zee.

P1100490Aan een van de huisjes zitten twee vissersvrienden op de stoep. Ze kunnen vandaag niet werken en hebben dus tijd zat voor een babbel. Als we ze alle twee een BMC wielerpetje schenken is het hek helemaal van de dam.

P1100487Ze nodigen ons uit in hun huisje dat beschilderd is met Geloof – Hoop en Liefde.

IMG_1218Na een lichte aarzeling riskeren we ons…

IMG_1219Eenmaal binnen blijkt het dat ze niet alleen vrienden zijn; het zijn broers. En vader is ook thuis.

IMG_1226Vader verdient ook een BMC petje. Hij staat er nog goed mee ook.

P1100506Eén van de broers vertelt over zijn grote hobby. Met de schelpjes die ze telkens van tussen de kreeften halen maakt hij allerlei kunstige akkefietjes. Hartjes, kruisjes, kadertjes en noem maar op.

IMG_1222Uit dankbaarheid voor die petjes ben ik willens nillens verplicht om zo’n hartje in ontvangst te nemen. Ik twijfel om te aanvaarden, maar de man dringt danig aan… en het hartje past wel volledig in hetgeen we vandaag vieren.

P1100495Afscheid aan Papa, afscheid aan de broers, en wie weet… tot nog eens.

P1100527‘t Is middag en we gaan een hapje nemen in strand restaurant “Voorstrandt”. Mijn combo van calmars en prawns is veel te consistent. Hilde is heel tevreden met haar broccoli soep en ze kan mij nog wat bijstaan.

 

P1100473Vanop ons plaatsje op het terras hebben we een mooi zicht op de rotsen, het strand en de zee.

P1100476Na de lunch rijden we naar de “17”, maar Hilde wil de laatste kilometer liever afstappen, en met haar blote voetjes in de zee lopen. Ze beseft dat dit deugd zal doen aan de pijnlijke voet waarmee ze reeds enkele weken sukkelt. Gelukkig is daar de laatste dagen veel beterschap in gekomen.

P1100479Terwijl hier tegenover de meeuwen kot houden komt Hilde terug thuis. Het wandelingetje heeft haar blijkbaar deugd gedaan. En het koffietje doet ook deugd. Nu een paar uurtjes relaxen.

P1100481Voor vanavond hebben we gereserveerd waar er wel plaats was. In Abalone House. Hadden wij er niet geweest moesten ze niet opengemaakt hebben. Alhoewel; een dik half uur na ons zijn er nog vier klanten komen opdagen.

P1100542Het is nochtans een sfeervol hotel/restaurant. Alles cosy en knus ingericht.

P1100538Hilde voelt haar in haar nopjes in die luie zetel tussen die mooie kussens.

IMG_1250De tonijn voor Hilde is voortreffelijk…

IMG_1251… en ik zal me ook niet beklagen over mijn pork belly. Onze chef (Pisa is z’n naam) vertikt het om iets van bijstand te verlenen. Zelfs de wijn moeten we zelf bijschenken. 54 jaar geleden ging dat wel iets anders… Op het ogenblik dat wij het restaurant verlaten komt er een koppel hotelgasten binnengestapt. Eén van die drie Hollandse koppels van gisteren avond. We maken nog een korte babbel, en hopen tot later eens in Arnhem of in Waregem.

 

Dinsdag 19 Februari. Van Kaapstad naar Paternoster. (150 Km)

P1100366Vanmorgen iets vroeger opstaan. Immers, we moeten vandaag ons Leeuwendal achterlaten. Als ontbijt verorberen we onze restjes, en alles wat nu nog overblijft verzamelen we in een buideltje om onderweg een of andere sukkel gelukkig mee te maken. We trachten alles zo ordentelijk mogelijk achter te laten. Klokslag 10 u klingelt Karen aan de deur. Overdracht van het huis en de sleutels. Geen enkel probleem. We hebben nog een aangenaam gesprekje, en nemen dan de aftrap… richting Paternoster.

FullSizeRenderOnze belofte aan Hettie en aan haar Mama indachtig besluiten we om toch maar de omweg langs Bloubergstrand te maken. Bij het binnenrijden van het kuststadje komen we echter plotseling in een politiepatrouille terecht. Schijnt een oefening van de politie te zijn voor een grootse airshow die hier volgend weekend doorgaat. Immers, enkele kilometer hiervandaan ligt een grote luchtmachtbasis, en jaarlijks wordt hier een grote show opgevoerd.

P1100377Voor we het goed en wel beseffen zoeven er al enkele exemplaren boven onze hoofden. Ze zijn al aan het oefenen voor komende zondag.

P1100390We parkeren aan “On the Rocks”, recht tegenover Studio 46 om discreet binnen te sluipen.

P1100380Maar binnen de kortste keren zijn we verraden. Op het eigenste moment komt Mama met een van haar schilderles leerlingen uit haar atelier, en we zijn te laat om ons nog te verstoppen.

IMG_1183Prettig elkaar terug te ontmoeten. Er volgen ongelofelijke verhalen over de kleine Felix. Hij kan reeds tot tien tellen en hij kent reeds alle kleuren. We zullen de knaap spijtig genoeg niet te zien krijgen, want hij is momenteel in de crèche, en dit tot 17 u.

46682112_10157027852265799_1172486631123320832_oMaar we krijgen toch enkele mooie foto’s van kleine Felix te zien.

49114031_10157113336225799_4097261297006018560_n                                 Nog eentje.

P1100384Hettie troont ons mee naar haar atelier, en toont met grote fierheid het resultaat van haar werk. Ze werkt graag met heel speciale edelstenen.

P1100382Niet alleen ringen. Ook mooie halskettingen…

P1100385Ja, zelfs manchetknopen.

P1100393Deze oorringetjes ziet Hilde wel héél graag. En vermits het morgen onze huwelijksverjaardag is… Een goede verstaander heeft maar één woord nodig.

IMG_1167Als afscheid nog vlug een foto. De man in het midden is Hettie’s Papa. En nu vlug wegwezen, want het is reeds bijna 12 uur.

P1100401Nog een laatste blik op het mooie zeelandschap van Bloubergstrand en het profiel van de Tafelberg.

paternosterAnderhalf uur later en 130 kilometer verder bereiken we al een ander liefelijk stadje aan de Oceaan; Paternoster. Het stadje werd genoemd naar de problemen van een Portugees schip dat hier op de klippen liep. Alle opvarenden konden gered worden en uit dankbaarheid daarvoor noemde men het plaatsje “Onze Vader”.

P1100411Ons adres; Korhaanstraat, 17, is niet te vinden door TomTom. Logisch, want het is een nieuw aangelegde verkaveling, en de straat bestaat slechts anderhalf jaar. Maar we plooien niet, en doen een paar keer navraag bij voorbijgangers. Met succes. Want vijf minuten later parkeren we onze Toyota onder één van de carports van N° 17.

P1100639Op het eigenste moment komt Juffrouw Cheron aangereden, en ze parkeert haar wagen in de tweede carport. Zij is de verantwoordelijke van het agentschap die instaat voor de boekingen van Booking.com. Ze overhandigt ons de sleutels van “17” en komt mee naar binnen om een en ander verder te verklaren.

P1100406Mooie slaapkamer, mooie living en dito keuken.

P1100409Alles splinternieuw.

P1100405De bad- en douchekamer mag er ook best wezen.

IMG_4301Het is reeds 15 uur. Veel te laat voor een lunch. We trekken Paternoster binnen en bij de eerste gelegenheid gaan we van een cappuccino en een gebakje genieten.

P1100457Deze morgen kreeg ik toevallig tot tweemaal toe een mailtje van Belgische vrienden waarin ze verwezen naar het feit dat deze week een piepklein restaurant (20 couverts) in Zuid Afrika is uitgeroepen tot beste restaurant van de WERELD. Voor mij was dat als een “fait divers” voorbijgegaan. Maar wanneer ik in het koffiehuis naar het toilet ga, valt mijn oog op een artikel in een openliggend dagblad. “GROTE EER VOOR RESTAURANT IN PATERNOSTER – WOLFGAT IS BESTE EETPLEK TER WERELD” . Op de mail van de kameraden had ik niet gemerkt dat het restaurantje “WOLFGAT” in Paternoster gelegen is. Daar moeten we dus onmiddellijk dieper op ingaan.

P1100428 bisWolfgat ligt niet verder dan 300 meter van onze cafetaria. Het is vandaag sluitingsdag, en het kleine ingangsdeurtje is potdicht. Toch wel een foto maken van Hilde aan de deur van Wolfgat. Foto die we vanavond willen doorsturen naar de vrienden die ons het mailtje stuurden.

House-and-Leisure-Wolfgat-Abalobi-Paternoster-8Maak dat maar aan iemand wijs dat dit huisje het beste restaurant van de wereld is. Zo’n minuscuul kotje. Morgenvroeg trachten we hier zeker een tafeltje te versieren voor morgenavond of voor de lunch van overmorgen. Maar bij het nogmaals aandachtig lezen van de mail die ik van de vrienden kreeg zal de kans wel heel erg klein zijn. Het feit dat we morgen onze 54e huwelijksverjaardag herdenken kan de kans misschien wel iets vergroten. Hierbij een resumé van het artikel in kwestie;

KLEIN ZUID-AFRIKAANS RESTAURANT VERKOZEN TOT HET BESTE VAN DE WERELD! Wolfgat in Paternoster! Proficiat aan chef Kobus! Op de World Restaurant Awards in Parijs ging restaurant Wolfgat uit Paternoster, zo’n 150 kilometer ten noorden van Kaapstad) met de hoofdprijs lopen. Wolfgat opende in 2016. in het restaurant is plaats voor twintig mensen.Een degustatiemenu met 7 gangen kost 53 euro… Chef Kobus van der Merwe serveert dagelijks verse ingrediënten uit de kustregio. Zijn filosofie is: ‘zo weinig mogelijk tussenkomen in de producten, om ze puur, rauw en onbehandeld te houden’. ‘We serveren een klein seizoensgebonden degustatiemenu met zo’n zeven gangen, voornamelijk zeevruchten en dat verbeteren we met wilde kruiden en sappige zeewieren’. Momenteel is drie maand vooraf reserveren de boodschap. In de jury zat onder anderen René Redzepit van het Deense restaurant Noma en de Israëlisch-Britse kok Yotam Ottolenghi.

P1100431We maken nog een wandelingetje langs en op het strand van Paternoster.

P1100444Het schilderachtige dorpje is inderdaad bekend om zijn prachtige witte strand en zijn idyllische witgekalkte huisjes.

650--Paternoster-IMG_9297De rotsige kusten, de prachtige stroken strand en de Oceaan nodigen voortdurend uit om gefotografeerd te worden.

P1100443We trekken nu maar stilaan terug naar onze “17”. Immers, Hilde wil haar coiffure nog even onder handen nemen vooraleer we gaan souperen.

P1100410Intussen maak ik een stapje in de omgeving. Bijna recht tegenover onze “17” zijn een groep metsers de ruwbouw van een nieuwbouwwoning aan het bepleisteren.

P1100413Niet te geloven met welke ingesteldheid deze mannen hier bezig zijn. Het ene lachsalvo is nog luidruchtiger dan het andere. Schreeuwen, roepen, zingen en lachen… En het bezoek van een leuke blanke fotograaf maakt het feestje nog leuker. Ik beloof hen dagelijks een bezoekje te brengen, en daar zijn ze zeer blij mee.

P1100433Deze middag hebben we, op uitzondering van een gebakje, niet geluncht, Dus trekken we nog wat vroeger dan naar gewoonte op zoek naar een restaurantje. Onze ogen vallen op “The Hungry Monk”, en ze hebben daar nog heel wat tafeltjes vrij. We krijgen een tafeltje in het midden van het bijna lege restaurant.

IMG_4302Paternoster is het stadje van de crayfisch (kreeften). En waarvoor kiezen wij?… Inderdaad. Intussen is een koppel komen aanschuiven aan het tafeltje naast ons. Hollanders. Leuk. We krijgen onze kreeften opgediend, en het zijn er twee (kleine) per persoon. Intussen is er nog een ander tafeltje ingenomen door… jawel. En geloof het of niet; een kwartier later zijn er drie van de zes tafeltjes ingenomen door Hollanders. En wij daar middenin. Er volgen leuke gesprekjes heen en weer. Wanneer we onze rekening aangeboden krijgen begrijpen we beter het succes van bij de Hollanders; in totaal betalen we 560 Rand (35 €). Hetgeen neerkomt op 450 Rand (28 €) voor onze kreeften en 110 Rand (7€) voor onze fles Chenin Blanc. Tegen 21 uur trekken we naar onze “17”.

Maandag 18 Februari. Uitstap naar Bloubergstrand.

FullSizeRender 58u30. De lucht boven Leeuwendal kleurt nog grijs, maar daar komt wel verandering in. Tegen 10u30 belt Jean-Paul taximan aan om ons naar hotel WESTIN te brengen. In de receptie van het hotel huren wij sinds jaar en dag (8 jaar nvdr) een wagen aan Kobus. Kobus is een manager bij Europcar en hij beheert een bureeltje in de Westin.

177932782Als wij eraan komen is Kobus nog in de weer met twee andere klanten, maar hij komt ons vlug in het oor fluisteren dat hij terug een zeer goede deal voor ons kon versieren.FullSizeRender 3Door de mooie gladiolen door merkt de Westin receptioniste Lisa dat we in de hall zitten. Prompt verlaat ze haar desk en komt tot bij ons gelopen.

P1100324Ze vindt het toch maar jammer dat we de twee laatste jaren niet meer in de Westin logeren. Maar als we een wagen komen huren bij Kobus zien we elkaar toch ook nog eens terug. En daar is ze ook al blij mee. Spontane juffer, die Lisa!

P1370147Intussen is Kobus klaar met de andere klanten. Ons dossier is in de kortste keren klaar. Van paspoort en rijbewijs heeft hij nog kopieën van vorige jaren. Terwijl we de waarborg regelen heeft hij al aan een medewerker opdracht gegeven om de wagen voor te rijden. Terug een Toyota, maar omdat we de komende weken maar met z’n tweeën zijn hebben we uiteraard voor een kleiner model ge-opteerd. Een spiksplinternieuwe witte Toyota Corolla. Kobus is fier als een gieter dat hij dit voor ons arrangeren. Het feit dat de wagen nieuw is neemt de controle op schade ook bijna een tijd in beslag. En weg zijn we…

P1100340Als voorzichtige proefrit hebben we besloten om een ritje naar Bloubergstrand te maken. Daar hebben we door de jaren heen een vriendschap opgebouwd met een mevrouw van een kunst- en juwelenwinkeltje, Studio 46. Hettie Wainwright is haar naam. Een groot gedeelte van de juweeltjes ontwerpt en fabriceert ze zelf. Sinds december 2016 is ze fiere Mama geworden van Felix. Het is al 12 uur voorbij als we aan Studio 46 aankomen en we besluiten 200 meter door te rijden naar “Ons Huisie”.

ons_huisie_15Ons Huisie is een leuk restaurant, aan de Atlantische Oceaan gelegen. Het huis heeft een geschiedenis van bijna tweehonderd jaar achter zich.

P1100338Onze nieuwe Toyota Corolla voor het terras van “Ons Huisie”.

1615-23698-header-1024x679“Ons Huisie” vanuit een andere hoek.

P1100332Het terras zit stampvol maar we worden toch vlot bediend van een mosselpotje (voor Hilde) en een combo van vis en calamares (voor mij). Lekker!

IMG_1138Binnen in het restaurant verwijst bijna alles naar de lange geschiedenis van van het vissershuis “Ons Huisie”. Bemerk de Tafelberg op de achtergrond van deze foto.

IMG_1136Ook de brievenbus die tegen de muur gemonteerd is liegt er niet om.

P1100327

We vinden het nog wat vroeg om naar Hettie en Studio 46 te trekken en maken eerst nog een wandeling langs een strandpad. Hier ook weer de Tafelberg in volle glorie.

P1100345Idyllische rustbank…

P1100331Mooi herdenkingskruis op de rotsen. Het kruis heeft een relatie met het gestrande schip welke we zagen op die oude foto in “Ons Huisie”.

P1100360De ijsjesman van Bloubergstrand.

P1100334De meeuw overschouwt de Atlantische Oceaan…

P1100349En dat doet deze leuke hond ook.

P1100357Komen daar eensklaps twee Bloubergse schonen uit het niets… Als ik ze opmerkzaam maak dat ze samen de Belgische vlag dragen proesten ze het uit.

P1100359Uiteraard hoeft hier ook een foto bij. En een tweede foto met Hilde. Voor een derde foto zijn ze een beetje twijfelachtig, en ik dring niet aan.

P1100353Het is nu hoogtijd om naar Hettie te trekken. De Studio 46 is gemakkelijk te vinden daar sinds jaar en dag een schilderij van de Oceaan gemaakt is op de muur van de ingang. Immers, de Mama van Hettie is schilderartieste en verzorgt twee halve dagen per week teken- en schilderlessen aan jong en oud.

P1100354Maar wat een tegenslag; Hettie is vandaag heel uitzonderlijk een dag afwezig. Mama zou er bijna om huilen. Waarom hebben jullie niet vooraf gebeld? Soit, gedane zaken nemen geen keer…  We maken een kleine rondgang in de studio en nemen afscheid. We stoppen Mama nog het geschenkje voor kleine Felix toe. Ze wil het slechts aannemen op voorwaarde dat we beloven het onmogelijke te doen om morgen, op de weg naar onze volgende bestemming, Paternoster, een kleine omweg te maken, en nog even terug binnen te wippen. Beloofd Mama.

P1100179Onze Toyota doet het goed, de chauffeur tot hiertoe ook. De TomTom vraagt of hij een omweg mag maken langs de Devos straat. Ik geloof TomTom niet , maar wat dacht je… Jawel, we rijden door de Devos straat. Ook dat verdient een foto.

IMG_4297Vanavond willen we ten volle genieten van Leeuwendal, want het is onze laatste avond hier. Hilde maakt nog een proviand wandelingetje en komt met lekkere hapjes naar huis. Leuke, rustige, gezellige avond. We krijgen nog een oproep van Hettie. Zij vindt het doodjammer dat we elkaar gemist hebben, en dringt ook aan dat we morgen zeker het omwegje langs Bloubergstrand maken. We zien wel…

Zondag 17 Februari. Kunst met een grote “K”. Bezoek aan “The Art Momentum”

P1100083Ontbijt en rustige voormiddag ten huize Leeuwendal. Planning was om een ganse zondag te niksen. Maar een gesprekje met een man in Biscuit Mill bracht daar verandering in.

Doc - 20 Feb 2019 - 09-57Die man prees ons aan om zeker de kunsttentoonstelling in het Convention Centrum te bezoeken. Hij was danig enthousiast en hij stopte ons zelfs een folder in de hand. Het is vandaag de laatste dag van dit driedaags event en we besluiten om er vanmiddag een paar uurtjes te gaan rondneuzen. Maar deze voormiddag houden we het verder rustig. Hilde trekt wel nog naar de Melissa winkel in de Kloofstraat om wat eetwaren voor deze middag in te slaan.

IMG_4280Een lunchke op het eigen terras is eens wat anders dan altijd dat restaurant gedoe.

IMG_4281En of het smaakt. Een quiche, kaasstokjes, tomaatjes, zalm; meer moet dat niet zijn. Of toch wel; een glaasje Chardonnay daarbij.

2880x1620-cticc01-1920x1080Rond 15 u deponeert Jean-Paul ons bij het Convention Centre, rechtover Hotel Westin. Het is behoorlijk druk aan de balie. Eenmaal wij aan de beurt zijn krijgen we zomaar het “pensioners” tarief. Hoe kan dat nu?

P1100284We spreken een rendez-vous punt en uur af, voor het geval we ons eventueel zouden verliezen.

P1100232Bezoekers van allover the world. Jong, jonger, oud, ouder…

P1100203Zoals de cataloog aangeeft krijgen we hier een diversiteit aan werk te zien, dat de voorhoede vormt van hedendaagse kunst uit Afrika en uit de gehele wereld. Dit werk doet ons denken aan onze Waregemse kunstenaar Karel Duthoy.

P1100258Belangstelling voor alle vormen van kunst…

P1100227Achteraf een leuk gesprekje met de kunstenaar.

P1100274Hilde wil dit ook wel eens van wat dichterbij bestuderen.

P1100281De boog moet niet altijd gespannen zijn…

P1100276De ganse wereld is hier vertegenwoordigd. . En het is ook hier dat kopers van over de hele wereld interacteren met de exposanten.

P1100273Fotografische kunst komt ook opvallend veel aan bod.

P1100246Kunst kopen is ook kunst…

P1100235Een selfie met een kunstwerk kan hier ook.

P1100221Lucifers kunnen ook kunst zijn.

P1100220Zowel gevestigde artiesten als opkomende talenten proberen hier belangrijke netwerken te creëren.

P1100231En dit werk doet aan Denis de Gloire denken…

P1100245Mooi werk uit Centraal Afrika.

P1100250Italië…

P1100272Nee, dit is geen montage… de persoon is echt.

P1100270Tapijt in de kunst… of kunst in tapijt?

P1100212Zonder woorden.

P1100206Nog drie kunstwerken.

Schermafbeelding 2019-02-18 om 07.26.58Intussen zijn we hier meer dan twee uur op toer, en is het stilaan genoeg geweest. We roepen taxi JP op. Bij de uitgang mogen we zelf nog een finishing touch geven aan een soort graffiti muurschildering.

P1100308Een paar uurtjes Leeuwendal, en dan terug stapvoets richting Kloofstreet. Op een tweetal plaatsjes krijgen we een prachtig zicht op Kaapstad en de omgevende bergen.

P1100312Verschillende façades onderweg lonen de moeite voor een foto. Misschien mocht deze montage vannamiddag op de kunsttentoonstelling gehangen hebben.

P1100302Aan Nr 83 wil Hilde ook nog eens op de foto.

Manna-Epicure-4-800x450Vanavond is MANNA EPICURE  ons opvanghuisje.

IMG_1113We krijgen een tafeltje aan het open venster.

IMG_1118De botertjes bij het brood zijn verpakt als karamellen. Leuk!

P1100319We bestellen een steak tartaar.  De ingrediënten worden een paar minuutjes later reeds aangevoerd.

P1100318Dienstertje Alina heeft dat nog gedaan. Op professionele wijze bereidt ze voor onze ogen een tartaar om u tegen te zeggen.

P1100315Rond 20 uur zijn we voldaan, en we trekken terug te voet naar huis. Het is nog niet gans donker als we “the dark horse” passeren, en we raken veilig aan ons Leeuwendal. Het is zondagavond, dit wil zeggen Face Time met de familie. Rond 21 uur krijgen we onze beide kinderen en (bijna) alle kleinkinderen in klank en beeld voor ons schermpje. Blij te horen dat in België ook alles naar wens verloopt. Nu zullen we zeker goed slapen.