Het vijfde wiel.. of de perswagen?

Dit is 'm dan, onze HiLux met tent en zonder nummerplaat.

Deze titel is misschien wat misleidend. De piloten van de vier wagens in wedstrijd hebben, zover wij konden ervaren, ons nooit als vijfde wiel beschouwd. De organisator van de wedstrijd, Philip Young waarschijnlijk wel, maar daar hadden wij dan geen boodschap aan. Die slordige, norse man vertikte het elke morgen opnieuw om onze groet te beantwoorden. Maar wij, wij bleven hem begroeten. Onze piloten in de perswagen, Patrick en Thierry, de ene éénhandig, de andere met beide handen, waren outstanding. De achterbank van onze HiLux werd bevolkt door mezelf, en door de echtgenote van een zeer goede vriend (la femme d’un ami… enz.), Bieke Declercq. Ik dacht Bieke al te kennen, maar na die drie weken heb ik ze nog duizend maal beter leren appreciëren. Piloot en navigator brachten ons elke dag, en soms tot twee maal toe, op een strategisch plaatsje, vanwaar mooie beeldjes te schieten waren. Tussenin moest er meestal serieus gekoerst worden om het nieuwe doel, een volgend strategisch punt, te bereiken. ‘s Avonds bereikten we dan moe en voldaan, en veelal een stuk later dan de piloten, de aankomstplaats. Wij hadden eveneens het geluk om de vierdaagse rondrit van de bezoekers aan de rustdag te kunnen meemaken. Unieke ervaring met unieke mensen in een unieke omgeving. Er werd gesprongen van een paard op een game-Jeep, en van die Jeep op een Caravan. Een privé Cessna Caravan welteverstaan.  De nacht dat wij midden een Nationaal Gamepark in Botswana geen onderdak vonden, zal ook nog lang herinnerd worden. Tentje uitplooien op dak van de HiLux, gasvuurtje aanmaken, en lekkere hotdogs smullen tussen miljoenen muggen en/of andere motten. Maar hét hoogtepunt was natuurlijk de aankomst van onze 8 piloten met hun 4 wagens op “Waterfront” in Kaapstad. Joost en Jacques met hun MG Porschke op een podiumplaats (3e) en de anderen allemaal in de eerste helft van het klassement. Onvergetelijke tonelen! Na 29 dagen en 14.500 kilometer.

Mij rest alleen dank te zeggen aan Joost, zonder wie dit event niet zou doorgaan, maar ook aan het ganse team Jacques, René, Eric, Patrick B, Egfried, Ben en Françis. En vooral aan mijn drie compagnons in de perswagen Bieke, Patrick A en Thierry. De World Cup Rally London – Cape Town zal nog lang nazinderen. Ik tracht het vast te leggen in mijn montage van “Rally for life”, of zoals fanclub het zo mooi zegt; “Hoe teamspirit een wereld kan veranderen”.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>