{"id":8814,"date":"2015-04-07T10:23:55","date_gmt":"2015-04-07T09:23:55","guid":{"rendered":"http:\/\/www.christiandevos.be\/?p=8814"},"modified":"2015-05-02T07:09:49","modified_gmt":"2015-05-02T06:09:49","slug":"3-en-4-april-twee-dagen-alleen-in-johannesburg","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.christiandevos.be\/?p=8814","title":{"rendered":"3 en 4 april. Twee dagen alleen met ons twee in Johannesburg. (Kempton Park)"},"content":{"rendered":"

In deze “African Footprints” zullen we twee dagen verblijven tot Zondagmorgen (op Pasen) Mehdi en Julien aankomen. Het zullen waarschijnlijk twee rustige dagen worden. Rustdagen met kleine uitstappen, met wandelingen, met boekje lezen en ook met wat nietsen.\u00a0<\/strong>\u00a0Vandaag, onze eerste dag, begint al goed. Om 9u30 valt de elektriciteit uit; de receptie vertelt ons dat het\u00a0<\/strong>waarschijnlijk drie uur zal duren. Het wordt\u00a0dus inderdaad “boekje lezen”. Hilde heeft intussen een plaatsje ontdekt waar de kippen niet bij kunnen.<\/b><\/p>\n

\"19214\"<\/a><\/b>Een kip-loos hoekje.<\/p>\n

Men vertelt ons ook dat er op ongeveer 4 kilometer hiervandaan een prachtig winkelcentrum ligt. “East-Mall”. Onze B&B beschikt over een minibusje (voor airport transfers) en ze willen ons gerust tot daar brengen.\u00a0Het is inderdaad een\u00a0impressionant centrum. Wijnegem in ’t kwadraat. Op de middag eten we er in een restaurant een\u00a0overheerlijke tagliatelle met zeevruchtjes. Voor de rest laveren we tussen en door honderden shops. Souvenirs, kledij, boeken, cd en dvd’s, noem maar op… Op een bepaald moment spreekt een jongedame ons aan en informeert of we hier met vakantie zijn. Uiteraard… Ze doet zich voor alsof ze ook buitenlandse is en ze oefent hier zogezegd een tijdelijke job uit. Niets beseffend laten we ons iets verder meetronen naar de winkel waar ze werkt; een schoonheidssalon. Haar baas begint ons daar te overtroeven met\u00a0productjes, flesjes en zalfjes voor vanalles en nog wat, en zowel voor heren\u00a0als voor\u00a0dames. Ons argument dat wij van onszelf vinden dat we mooi genoeg zijn (?) slaat de man in de wind, en voor wij het goed beseffen is hij Hilde aan het bewerken met een drietal van die zalfjes.\u00a0<\/b><\/p>\n

\"P1120168\"<\/a>Bij deze kerel zal Hilde een metamorphose ondergaan…<\/p>\n

\"P1120170b\"<\/a>Die MICA schijnt over de ganse wereld bekend te zijn. Prinses Charlene van Monaco zou grote fan zijn van deze cosmetica.<\/p>\n

Die kerel blijft maar smeren, en als hij aan zijn vijfde potje begint wordt Hilde toch wel een beetje\u00a0<\/strong>argwanend.<\/b><\/p>\n

\"P1120167b\"<\/a>Hilde met argwanende blik…<\/p>\n

Het resultaat mag er best wezen, en als Hilde vraagt naar de prijs van \u00e9\u00e9n van die zalfjes krijgt ze een ontkennend antwoord. Als je niet minstens drie van de\u00a0<\/strong>producten aanbrengt bekom je geen resultaat. En elk potje kost de tegenwaarde van ong. 700 \u20ac, maar voor Belgische toeristen zou hij het wel aan 650 \u20ac per zalfje doen. Er is een bankautomaat recht tegenover de shop. Ook dat is dus geen probleem. Wij bedanken de man hartelijk, doch wat wij niet verwacht hadden; hij blijft super vriendelijk. Hilde krijgt zelfs een kaartje mee met de adressen waar\u00a0MICA in Belgi\u00eb te verkrijgen is.<\/b><\/p>\n

\"P1120171c\"<\/a>Het resultaat mag er best zijn. De kerel bemerkt dat Hilde nogal enthousiast is en hij haalt al zijn rekenmachine boven.<\/p>\n

Voil\u00e0 se… we zijn weeral een ervaring rijker.\u00a0Intussen is het hoogtijd om ons naar de uitgang van de Mall te begeven, want ons B&B busje zou ons om 17 u terug ophalen. Inderdaad; ze staan ons al op te wachten. Ze zijn met twee, en ze vertellen ons dat ze altijd per twee moeten rijden. Het zijn Malawi\u00ebrs, en ze worden door de zwarte Zuidafrikanen argwanend bekeken. Vandaar… Ze zijn met vijf in onze B&B, en ze doen er alle taken; van ontbijt klaar maken tot kamers kuisen, lakens wassen en de tuin onderhouden. Zeven dagen op zeven. E\u00e9nmaal per jaar krijgen ze wel drie weken verlof en dan trekken ze naar de familie en\/of het\u00a0gezin in Malawi. Vanavond eten we een\u00a0<\/strong>ananas op ons terrasje, aangelengd met een\u00a0glaasje (drie glaasjes) zoete witte wijn. ’t Is eens iets anders.<\/b><\/p>\n

Zaterdag 4 april. Weeral onze laatste dag alleen. Want morgen komen Mehdi en Julien eraan. Na ons\u00a0<\/strong>ontbijtje vragen we om ons met het B&B busje naar centrum Johannesburg te voeren. Ongeveer 10 kilometer. We hebben gepland om een ganse dag Joburg te bezoeken met de rode bus hop-on hop-off. Deze bus maakt de grote toer rond\u00a0de hoofdstad van Zuid-Afrika. En zoals de naam het zegt; we stappen op en af waar we maar willen.\u00a0<\/b><\/p>\n

\"z<\/a>De Hop-on Hop-off in Johannesburg.<\/p>\n

Door oortelefoontjes krijgen we alle informatie over de buurten waar we doorrijden. Na twee haltes zit de bus\u00a0<\/strong>afgeladen vol. We rijden over Ghandi square, waar uiteraard een prachtig beeld van de Indische Mahathma Ghandi.<\/b><\/p>\n

\"Z9<\/a>Ghandi square, met het beeld van Mahathma Ghandi.<\/p>\n

Ghandi leefde 18 jaar als Indi\u00ebr in Zuid-Afrika. Hij werd in Pietermaritzburg<\/a> vanwege zijn huidskleur uit de trein gezet omdat hij weigerde met zijn eersteklaskaartje in derde klasse te gaan zitten. Hij wers hier\u00a0vaak als uitschot behandeld, en deze harde confrontatie zorgde ervoor dat hij anders naar de wereld ging kijken.\u00a0Gandhi begon zich te bemoeien met rechtszaken die draaiden om de burgerrechten van Indiase immigranten. Al snel groeide hij uit tot prominent voorvechter van de rechten van de Indiase minderheid.\u00a0<\/strong><\/p>\n

\"Z9B<\/a>Ghandi, de voorganger van Mandela.<\/p>\n

Twee haltes verder komen we aan het\u00a0vijftig verdiepingen hoge Carlton Center. Omdat die 50ste verdieping kan bezocht worden maken we hier onze eerste hop-off.\u00a0<\/strong><\/p>\n

\"Z8<\/a>Het vijftig verdiepingen hoge Carlton Center.<\/p>\n

Het Carlton Centre is 222 meter hoog en telt 50 verdiepingen. Het is hiermee een van de hoogste gebouwen in Afrika. Het bevat 23 liften\u00a0en heeft een totale oppervlakte van 68.055 vierkante meter.\u00a0<\/span>Een ondergronds winkelcentrum met meer dan 180 winkels verbindt het gebouw met het Carlton Hotel. In minder dan \u00e9\u00e9n minuut brengt de lift ons naar verdieping 50. Hier kunnen we over de ganse oppervlakte vrij rondlopen en krijgen we een fantastisch uitzicht op de plattegrond van Jo-burg.<\/strong><\/p>\n

\"P1120212\"<\/a>Fantastisch uitzicht op Johannesburg.<\/p>\n

\"P1120218\"<\/a>Dezelfde foto als hierboven, doch meer in detail.<\/p>\n

\"P1120217\"<\/a>Hilde op verdieping 50.<\/p>\n

\"P1120226\"<\/a>Een mooi bronzen beeld op diezelfde verdieping 50.<\/p>\n

Eenmaal terug op de hop-on hop-off rijden we door enkele drukke winkelstraten. We vangen flitsen op van de straatwinkeltjes en de kramen die uitgebaat worden door Koreanen, Indi\u00ebrs of Afrikanen uit Mozambique en waarover nogal wat commotie ontstaat. De laatste weken zijn hierdoor ook al enkele rellen uitgebroken.<\/strong><\/p>\n

\"P1120209\"<\/a>Winkeltjes uitgebaat door niet-Zuidafrikanen.<\/p>\n

\"P1120201b\"<\/a>Zelfs op straat verkopen ze vanalles. Bij de minste onraad is hun boeltje in de kortste keren\u00a0ingepakt.<\/p>\n

Vanop de bus worden we geconfronteerd met de uitbundigheid van veel Afrikanen, maar soms ook met hun schrijnende armoede.<\/strong><\/p>\n

\"P1120199\"<\/a>Afrikaanse uitbundigheid.<\/p>\n

\"P1120227\"<\/a>Maar soms ook schrijnende armoede.<\/p>\n

In schril contrast met die armoede rijden we nu langs Gold Reef City. Een thema park\u00a0waarin eveneens een luxe hotel en een casino is ondergebracht. In het eigenlijke park verwijst alles naar de goudmijnen en je kunt er het Johannesburg van\u00a0het einde van de 19e eeuw\u00a0terug beleven.\u00a0Er werden echte mijnliften gerestaureerd die\u00a0<\/strong>toentertijd door de mijnwerkers gebruikt werden. Het hotel en het casino zijn versierd met levensgrote gouden beelden van dieren. Las Vegas in Afrika.<\/b><\/p>\n

\"Z7<\/a>Het Gold Reef City Hotel; glamour en glitter.<\/p>\n

Onze volgende hop-off is het Apartheid Museum. Ons inziens zou dit \u00a0evengoed Mandela Museum kunnen noemen, maar het doet er niet toe.<\/strong>Dit\u00a0museum is misschien wel het meest interessante en aangrijpende museum van heel Zuid-Afrika. Hier krijg je een multimediale tour door de verschrikkelijke geschiedenis van de apartheid. Voordat je het museum binnenkomt, word je al geconfronteerd met rassenscheiding. Op je ticket staat ‘blankie’ of ‘nie blankie’ en vervolgens heeft iedere groep een eigen ingang.<\/strong><\/p>\n

\"z9C\"<\/a>Alhoewel we goed gebruind zijn van de zon krijgen we toch een “blankes” ticket.<\/p>\n

\"P1120235\"<\/a>Dit is de ingang voor de “blankes”.<\/p>\n

Eenmaal binnen in het domein van het museum worden we al direct geconfronteerd op een prachtig stukje architectuur. Zes hoge pijlers beelden\u00a0de beginselen van de grondwet uit; democratie, gelijkheid, verzoening, verscheidenheid, verantwoordelijkheid, respect en vrijheid.<\/b><\/p>\n

\"KONICA<\/a>Democratie, gelijkheid, verzoening, verscheidenheid, verantwoordelijkheid, respect en vrijheid.\u00a0In het museum zie je ook een indrukwekkende expositie van historici, filmmakers, designers, architecten en curators die geen doekjes winden om de keiharde gevolgen van dit regime. Zo hangen er 121 stroppen aan het plafond die de ge\u00ebxecuteerde politieke gevangenen moeten voorstellen.<\/strong><\/p>\n

\"Z9e\"<\/a>121 stroppen.<\/p>\n

Er is\u00a0een goede afwisseling tussen beeld, geluid en originele objecten uit de tijd van de apartheid. \u00a0Denk aan de borden waar aangegeven waar blanken en niet-blanken heen moesten, die destijds overal in Zuid-Afrika waren opgehangen. Er zijn zelfs cellen nagemaakt waar de vrijheidsstrijders, waaronder Nelson Mandela, gevangen werden gehouden.<\/strong><\/p>\n

\"P1120245\"<\/a>Tientallen kijkkastjes met foto’s, brieven en voorwerpen.<\/p>\n

\"P1120249\"<\/a>Madiba Mandela in al zijn gedaanten.<\/p>\n

We krijgen Mandela’s verhaal vanaf\u00a0zijn geboorte, school, eerste aanraking met het verzet, zijn 27 jarige gevangenschap op het gevangeniseiland Robben Eiland tot zijn vrijlating en benoeming tot president. De expositie herbergt\u00a0ook objecten, zoals de rode Mercedes-Benz die de medewerkers van de fabriek in hun vrije tijd hadden\u00a0gemaakt om aan de toenmalige president te schenken.<\/strong><\/p>\n

\"Z9f\"<\/a>De rode Mercedes die Mandela cadeau kreeg van\u00a0het personeel van Mercedes-Benz.<\/p>\n

\"P1120260\"<\/a>Design en architectuur hand in hand.<\/p>\n

\"Z3<\/a>Mandela verheven tot pure kunst.<\/p>\n

Na dit\u00a0bezoek hebben we het idee een heel boek gelezen te hebben. Als we terug op de hop-on zitten\u00a0bemerken we pas dat we al meer dan vier uur onderweg zijn. We rijden nu enkele kilometer langs de rand van Soweto.\u00a0<\/strong>In 1904 kwamen de eerste mensen hier wonen in\u00a0dit\u00a0gebied ten zuidwesten van Johannesburg.<\/strong>De echte groei vond echter plaats in de jaren vijftig en zestig. De Zuid-Afrikaanse apartheidsregering besloot destijds dat in Johannesburg alleen nog maar blanken mochten wonen. Zwarten, kleurlingen en Aziaten dienden te verhuizen naar de voor hun \u2018ras\u2019 bestemde townships.<\/strong>\u00a0Deze wijken smolten in de volgende decennia samen tot de huidige stad Soweto met ruim vier miljoen inwoners.<\/strong><\/p>\n

\"Soweto_Housing,_Johannesburg\"<\/a>Soweto; hier huizen meer dan vier miljoen zwarten.<\/p>\n

\"soweto2\"<\/a>Nog een detailfoto van Soweto.<\/p>\n

Een geleid bezoek aan Soweto vergt meer dan een halve dag, en dat zit er voor dus niet meer in. Dan maar een stukje verder bussen tot we de Neighbourgoods Markt in Braamfontein bereiken. Dit complex beschikt over\u00a0<\/strong>\u00a0twee uitgebreide verdiepingen waar voedsel, ambachtelijke bieren, zelfgemaakte gin en wat\u00a0oppervlakkige design wordt. De tweede verdieping beschikt over een uitgebreid dakterras met uitzicht over Joburg’s downtown. We hebben geluk, want op zaterdag is dit “the place to be” voor de hippe Joburgers. En minder hippe toeristen worden getolereerd.\u00a0<\/strong><\/p>\n

\"P1120274\"<\/a>De uitgelaten sfeer in Braamfontein.<\/p>\n

Een wandeling door de kraampjes leert ons dat hier alles te koop is. Croissants, verse eieren, organische chocolade, rood fluwelen cupcakes, vers op hout gestookt ovenbrood, bloemen, gigantische roze oesterzwammen; noem maar op. <\/strong>\u00a0Je kan\u00a0zittend op de grond je pizza verorberen, maar ook op de trappen en aan de lange tafels kan aangeschoven worden voor een ambachtelijk biertje of een hippe gin.<\/strong><\/p>\n

\"P1120273\"<\/a>Een geweldige sfeer.<\/p>\n

De markt is gespecialiseerd in leveranciers van ambachtelijke producten, lokale en regionale boeren, natuurlijke en biologische handelaren en verantwoorde en duurzame bedrijven. Er zijn ook een paar designer kleding kraampjes en zelfs schoenen van Tsonga.<\/strong><\/p>\n

\"Z5<\/a>De meest uiteenlopende hapjes; je kunt het zo gek niet bedenken.<\/p>\n

We hebben ons gelukkig niet te veel laten verleiden door al dat lekkers en na een uurtje rond laveren spoeden we ons terug voor het laatste ritje hop-on. De klok wijst\u00a0al bijna\u00a018 u als we terug opgehaald worden door het African Footprints \u00a0busje. Avondmalen zit er niet meer in. We hebben nog een pakje kaasjes en wat fruit. Zelfs een flesje wijn. Meer moet dat niet zijn. Intussen krijgen we ook een sms-je van Mehdi en Julien dat ze reeds in Frankfurt zijn aangekomen en binnen een paar uurtjes hun vlucht hebben naar Johannesburg. \u00a0We zijn er klaar voor om hen morgenvroeg te verwelkomen.<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In deze “African Footprints” zullen we twee dagen verblijven tot Zondagmorgen (op Pasen) Mehdi en Julien aankomen. Het zullen waarschijnlijk twee rustige dagen worden. Rustdagen met kleine uitstappen, met wandelingen, met boekje lezen en ook met wat nietsen.\u00a0\u00a0Vandaag, onze eerste dag, begint al goed. Om 9u30 valt de elektriciteit uit; de receptie vertelt ons dat … Verder lezen 3 en 4 april. Twee dagen alleen met ons twee in Johannesburg. (Kempton Park)<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8814"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8814"}],"version-history":[{"count":22,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8814\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9853,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8814\/revisions\/9853"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8814"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8814"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8814"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}