{"id":4589,"date":"2013-04-14T23:08:53","date_gmt":"2013-04-14T22:08:53","guid":{"rendered":"http:\/\/christiandevos.be\/?p=4589"},"modified":"2013-04-14T23:25:52","modified_gmt":"2013-04-14T22:25:52","slug":"donderdag-28-maart-onze-laatste-volledige-dag-in-zuid-afrika","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.christiandevos.be\/?p=4589","title":{"rendered":"Donderdag 28 maart. Onze laatste volledige dag in Zuid-Afrika."},"content":{"rendered":"

Na het weeral overvloedig ontbijt erger ik mij mateloos aan een viertal kinderen die alle computers van het businesscenter bemannen. Dit terwijl een zakenman geduldig en rustig blijft afwachten tot \u00e9\u00e9n van die computers eventueel vrij komt. Ik heb tijd, dus blijf ik het<\/p>\n

\"Die<\/a>
Die snotters bezetten alle computers.<\/figcaption><\/figure>\n

gebeuren verder gadeslaan om de afloop te kennen. Zielig! Na een tiental minuten druipt de zakenman af en die snotters zitten maar duchtig verder op de klavieren te tokkelen.<\/p>\n

\"En<\/a>
En ze blijven maar voortdoen.<\/figcaption><\/figure>\n

Gelukkig heb ik mijn laptopje op de kamer en ik plan deze voormiddag ook wat verder te werken aan mijn blog. Onderwijl wil Hilde nogmaals op vadrouille naar \u201cDe Waterkant\u201d, een onlangs opgewaardeerde wijk die zich opwerpt als \u201chet\u201d nieuw gezicht van Cape-Town.<\/p>\n

\""De<\/a>
“De Waterkant”<\/figcaption><\/figure>\n
\""De<\/a>
“De Waterkant”; het nieuwe gezicht van Kaapstad.<\/figcaption><\/figure>\n

Tegen de middag spreken we af op Green Market. Onderweg naar daar geniet ik voor de laatste maal (dit jaar) van de vele en mooie bouwstijlen in Long Street.<\/p>\n

\"Mooie<\/a>
Mooie bouwstijl in Long Street.<\/figcaption><\/figure>\n

Wat mij ook opvalt is een immense slang aanschuivende Afrikanen, zowel blanke, gekleurde als zwarte die papieren hebben te regulariseren. Aan de ingang van het gebouw hangt een niet mis te verstane mededeling dat degenen die geen papieren bijhebben niet in de rij hoeven te staan want dat ze sowieso weggestuurd worden.<\/p>\n

\"Papieren<\/a>
Papieren regulariseren.<\/figcaption><\/figure>\n
\"Green<\/a>
Green Market<\/figcaption><\/figure>\n
\"Maskers<\/a>
Maskers op Green Market.<\/figcaption><\/figure>\n

Op Green Market vind ik Hilde gemakkelijk terug en we lopen samen nogmaals het mooie kerkje met de cafetaria binnen.<\/p>\n

\"Het<\/a>
Het kerkje met de cafetaria.<\/figcaption><\/figure>\n

 <\/p>\n

Op onze koffietafel staat te lezen; \u201cThings to remember on earth as it is in heaven\u201d. Zouden ze in de hemel ook koffie drinken? \u00a0Er is weinig volk aanwezig. De dominee leest het dagbled en zijn echtgenote komt ook aan zijn tafeltje aanzitten.<\/p>\n

\"De<\/a>
De dominee, zijn dagblad en zijn echtgenote.<\/figcaption><\/figure>\n

We genieten hier\u00a0van een geurige koffie en kunnen ons niet ontdoen van de gedachte dat zo\u2019n cafetaria in de kerk de drempel naar de kerk toch een heel stuk verlaagt. Misschien moet ik dit volgende week in Waregem wel eens voorstellen aan onze nieuwe Deken Marnix of aan de Voorzitter van de Kerkfabriek, mijn goede vriend Xavier. Men weet maar nooit dat\u00a0 onze nieuwe Paus Franciscus aan Xaverius deze primeur wil gunnen\u2026 en zorgt Waregem misschien voor de start van de heropleving in de Katholieke Kerk. \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Wanneer we het kerkje buitenstappen zitten de trappen volbezaaid met carnavaleske figuren. Jonge geschminkte gasten met vreemdsoortige vleugeltjes, maskers en hoedjes. Eentje draagt zelfs hoorntjes.<\/p>\n

\"Carnavaleske<\/a>
Carnavaleske figuren.<\/figcaption><\/figure>\n

 <\/p>\n

\"Met<\/a>
Met hoedjes, strikken en vleugeltjes…<\/figcaption><\/figure>\n
\"Eentje<\/a>
Eentje heeft zelfs hoorntjes…<\/figcaption><\/figure>\n

We zien al vlug dat we in een professionele filmset terecht gekomen zijn. Dit moeten we uiteraard eens van dichtbij bekijken, maar we hebben geen geluk. Ze zijn juist aan het einde van een opname gekomen en de ganse cast en crew is zijn matten aan het oprollen.<\/p>\n

\"We<\/a>
We zitten midden in een filmcrew.<\/figcaption><\/figure>\n

Ondertussen staan zwarte wolken aan de hemel en besluiten we een binnenactiviteit op te zoeken. We zijn maar een goede vijfhonderd meter van de National Gallery verwijderd, dus daarheen. Tegen de tijd dat we er aankomen kleurt de hemel gitzwart en bedekken de wolken de achterliggende Tafelberg.<\/p>\n

\"National<\/a>
National Gallery. De achterliggende Tafelberg wordt verdoken door dreigende wolken.<\/figcaption><\/figure>\n

Het museum herbergt opmerkelijke collecties Afrikaanse, Britse, Nederlandse en zelfs Vlaamse kunst uit zowel de koloniale als de moderne tijd. We leren hier zelfs dat Marlene Dumas geen Nederlandse dan wel een rasechte Zuidafrikaanse is.<\/p>\n

\"Marlene<\/a>
Marlene Dumas<\/figcaption><\/figure>\n

Het zal geen verbazing wekken dat de apartheid in de moderne Zuid-Afrikaanse kunst een belangrijk onderwerp is. Bijvoorbeeld in het beeld \u2018The Butcher Boys\u2019 van Jane Alexander. Het laat drie zittende figuren zien die agressief en enigszins arrogant kijken. Niet echt mensenfiguren, zo zijn hun hoofden al veranderd in iets dierlijks, met hoorns op de kop. Hun ruggengraat ligt bloot. De kunstenares drukt hiermee de onmenselijkheid uit van het apartheidsregime.<\/p>\n

\"The<\/a>
The Butcher Boys<\/figcaption><\/figure>\n

Vrolijker zijn de collecties kunstwerken gemaakt van kralen, textiel, en beeldhouwwerk van de verschillende stammen in Zuid-Afrika.<\/p>\n

\"Afrikaans<\/a>
Afrikaans textiel.<\/figcaption><\/figure>\n

Als we het museum buitenstappen giet het water en we zijn wel verplicht om naar ons Hotel Westin te taxi\u00ebn. Het is onze laatste avond op Afrikaans grondgebied en om al wat in de Belgische stemming te komen gaan we naar \u201cDen Anker\u201d een Am\u00e9riquin met frietjes eten. Om 21u30 krijgen we nog een telefoontje van een neefje, Justin, die deze avond in Cape-Town is aangekomen. Hij zal hier enkele maanden stage lopen in een bedrijf. We hadden mekaar uiteraard wel graag eens ontmoet, maar het is praktisch onmogelijk om dit vanavond nog te organiseren, en morgen vertrekken wij. Spijtig Justin!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Na het weeral overvloedig ontbijt erger ik mij mateloos aan een viertal kinderen die alle computers van het businesscenter bemannen. Dit terwijl een zakenman geduldig en rustig blijft afwachten tot \u00e9\u00e9n van die computers eventueel vrij komt. Ik heb tijd, dus blijf ik het gebeuren verder gadeslaan om de afloop te kennen. Zielig! Na een … Verder lezen Donderdag 28 maart. Onze laatste volledige dag in Zuid-Afrika.<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4589"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4589"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4589\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4619,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4589\/revisions\/4619"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4589"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4589"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4589"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}