{"id":3641,"date":"2013-03-01T07:46:49","date_gmt":"2013-03-01T06:46:49","guid":{"rendered":"http:\/\/christiandevos.be\/?p=3641"},"modified":"2013-03-01T15:58:22","modified_gmt":"2013-03-01T14:58:22","slug":"donderdag-21-februari-van-paarl-over-stellenbosch-naar-elgin","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.christiandevos.be\/?p=3641","title":{"rendered":"Donderdag 21 Februari. Van Paarl over Stellenbosch naar Elgin."},"content":{"rendered":"

Onze gastvrouw Liesbeth heeft voor mij een afspraak met een tandarts gemaakt, en tien voor negen maak ik samen met Guy mijn opwachting in het kabinet van het provinciaal ziekenhuis van Paarl. Ik dacht er goed aan te doen om Guy mee te nemen omdat hij in zijn vorig leven ook tandarts was, en je weet maar nooit\u2026 we zijn tenslotte nog altijd in Afrika. Een vriendelijke assistente ontvangt ons in haar secretariaat, maar de tandarts zelf is nog niet te bespeuren. Gedurende het wachten hebben wij het meisje, een kleurlinge, ge-entertaind. Op een gegeven moment zijn we beginnen zingen van \u201cHet is altijd lente in de ogen van een tandartsassistente\u2026\u201d. De juffrouw wilde onmiddellijk het vervolg van de tekst, maar dat moesten we haar schuldig blijven. Kort na negen is de tandarts dan zelf op de proppen gekomen. Een blanke Afrikaan, afkomstig uit Namibi\u00eb. Guy mocht mee in het kabinet, en aan zijn goedkeurende blikken kon ik afleiden dat die man correct werk afleverde. In een twintigtal minuutje was het afgebroken stukje tand terug ingelaserd, en kon ik terug als schone jongen onder de mensen komen. Eerst natuurlijk 180 Rand (15 Euro) betaald, en een saluuke gemaakt naar de assistente. \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Bij onze aankomst in Mooi Bly waren de vrienden al klaar met het ontbijt, en vol belangstelling waren ze weeral naar de verhalen van Liesbeth aan het luisteren.<\/p>\n

\"\"<\/a>
De kuismadammekes van Mooi Bly.<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Een laatste maal… Mooi Bly.<\/figcaption><\/figure>\n

Op onze weg naar Stellenbosch langs de prachtige Helshoogtepass passeren wij het wijngoed Delaire. De renomm\u00e9e van Delaire, niet alleen om zijn wijnen, maar eveneens om de kunstkollectie en de architectuur is zo uitzonderlijk dat wij hiervoor toch een afslagje nemen. Wij bevinden ons trouwens op de wijnroute en willen deze hemelse bestemming toch alle eer aandoen. Alhoewel de klok reeds tien en twintig wijst is het nog te vroeg voor een\u2026 tasting. Maar we genieten toch een uurtje van al het moois dat Delaire te bieden heeft. Impressionnant!<\/p>\n

\"\"<\/a>
Delaire en zijn omgeving… impressionnant!<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Delaire… zou dit Eva kunnen zijn?<\/figcaption><\/figure>\n

We gaan zo zeer op in al dat moois, waardoor we bijna alle zes individueel onze rondgang maken. Zoals de wijn aan het glas kan kleven zal veel moois van Delaire aan ons netvlies blijven kleven.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Zelfs de wijnopslag is bijna kunst.<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Delaire… een naam om nooit te vergeten.<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Hier moeten we toch zeker op de groepsfoto!<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Afscheid tussen de brandende toortsen.<\/figcaption><\/figure>\n

Nu zetten we koers op Stellenbosch, en daar moeten we sowieso \u201cOom Samie se winkel\u201d bezoeken. Een winkel die sinds haar oprichting zo’n 200 jaar geleden nog geen spat is veranderd! Hier kun je neuzen naar spullen uit vroegere tijden, zoals antieke gebruiksvoorwerpen en kleding, maar ook wijnen en vers fruit.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Nonkel Sam zijne winkel…<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Onvoorstelbaar wat voor spul hier allemaal kan gekocht (en verkocht) worden…<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Een niet mis te verstane boodschap…<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Aan de deur van Oom Sam kan we eens een arme stakker om een aalmoes of wat eten schooien.<\/figcaption><\/figure>\n

Vroeger ging hier alles via ruilhandel, tegenwoordig kun je natuurlijk gewoon betalen met de Zuid-afrikaanse rand. In 1999 kocht ik hier voor kleinzoon Emile een gitaar vervaardigd uit een oliebus. Ik vertel dat aan de juffer achter het minuscuul toonbankje, en ze doet onmiddellijk het voorstel om die terug te kopen. Dus Emile; je bent verwittigd. Als je ooit je guitaar beu bent, en je komt naar Stellenbosch; \u201cOom Samie se winkel\u201d.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Oom Samie in vroegere tijden…<\/figcaption><\/figure>\n

In het centrum van Stellenbosch, bij Big Easy, eten we inderhaast nog een vluggertje. Voor de overnachting van vanavond, de \u201cOld Mac Daddy\u201d in Elgin hebben wij, zoals regelmatig in Zuid-Afrika, geen opgave van een straatnummer. Dus zoeken maar in een kilometerlange straat, met soms honderden meters afstand tussen de eigendommen. Je moet bijna een speurhond zijn om dit te ontdekken. Tot Hilde plots iets anders herkent; Het wijngoed \u201cSpioenkop\u201d van Roeselarenaren Koen en Lore Roose, waar we verleden jaar een prachtige namiddag beleefden.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Spioenkop.<\/figcaption><\/figure>\n

Dit jaar echter hebben we hier geen afspraak willen maken. We weten dat de oogst nog niet binnen is (zal duren tot midden maart), en dan moet Koen bijna 20 uur per dag bij de pinken (in dit geval de druiven) zijn. Maar dit is een geval van heirkracht, en we rijden dus toch Spioenkop op, al was het maar om juist de weg te vragen naar \u201cOld Mac Daddy\u201d. Lore komt ons al tegengelopen als we de zeer steile toegangsweg oprijden.<\/p>\n

\"\"<\/a>
De steile weg naar Spioenkop. Verleden jaar reed ik hier de ganse middenberm in flarden.<\/figcaption><\/figure>\n

En vanuit zijn pers- en lager-hangaar wuift Koen ons toe. Een tiental minuutjes houden we koen toch van zijn werk af, maar intussen kennen we al de helft van ziin schitterend verhaal.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Koen in vuur en vlam…<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
E\u00e9n en al wijn…<\/figcaption><\/figure>\n

Koen en Lore Roose kennen elkaar vanuit de college-banken in Kortrijk. Beiden groeien op in West-Vlaanderen. De eerste kennismaking met Zuid-Afrikaanse wijnen tijdens een wijnproeverij in 1998 verandert voorgoed hun leven. West-Vlaanderen wordt in 2005 ingeruild voor Zuid-Afrika. Ze vestigen zich in de appelstreek Elgin, op het nog onontgonnen wijndomein Spioenkop. “Ik voel me hier op en top boer en kan mijn verstand op nul zetten om te gaan werken op gevoel. Hier kan ik iets unieks maken, de zielen van de diverse terroirs bloot leggen. Bovendien is de vriendschap tussen wijnmakers hier fantatstisch. Niet aleen het wijn maken, maar ook om erover te mogen praten maakt me zeer gelukkig. Ik ga zonder twijfel alleen voor kwaliteit en uniekheid en zoek het ultieme wauw-gevoel.”<\/p>\n

\"\"<\/a>
Lore met kleine Thor en Hilde.<\/figcaption><\/figure>\n

Lore stelt voor om een wandelingetje te maken door het wijngoed. Waarschijnlijk om Koen de kans te geven verder te werken. We slenteren, vergezeld door de twee honden van Koen en Lore door de wijngaarden.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Slenteren langs de dam.<\/figcaption><\/figure>\n

Lore vertelt honderduit over de wijnen, het domein, de nieuwe in aanbouw zijnde wijnkelder, de kinderen Ipke en Thor, en over doorzetter Koen, die hier in de streek \u201cThe Crazy Belgian\u201d wordt genoemd.<\/p>\n

\"\"<\/a>
De dagtaak van de pluksters zit er op.<\/figcaption><\/figure>\n

 <\/p>\n

We lopen door de jong aangeplante stokken, door de ravijnen, het fynbos en langs de zeegroene vijverdam. \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0Na het afscheid aan dit dynamisch Westvlaams koppel komt bij Erik de gedachte op dat deze \u201c Crazy Belgian” alles behalve gek is, maar integendeel een man met visie, een doendenker en vooral iemand die passioneel en gedreven bezig is met wijn. Van Koen en Lore Roose hebben we alleszins nog het laatste niet gehoord. \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0En nu op weg naar de bestemming voor deze nacht, de \u201cOld Mac Daddy\u201d. Met de uitleg van Koen is het nu maar een fluitje van een cent om dit caravanpark te vinden. Inderdaad, een domein met een vijftiental antieke alluminium airstream caravans. Wel een verrassing voor de vrienden, maar geen paniek\u2026de caracan dient uitsluitend om te slapen, en eromheen is een prachtige accomodatie gebouwd met badkamer, zithoek en terras.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Alle comfort…<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Niemand stoort iemand.<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Een gepersonaliseerde brievenbus hoort er uiteraard ook bij.<\/figcaption><\/figure>\n

Alle caravans staan opgesteld langs een heuvelflank, zodat niemand gestoord wordt door het zicht van een ander. En elke caravan heeft een uniek design. Erik en Anny bevolken de \u201cMetalmorphosis\u201d, terwijl Guy en Trees in de \u201cYellow submarine\u201d ondergedoken zitten. Hilde en ikzelf daarintegen zitten in \u201cBoerewors\u201d. In de receptie zullen ze het geweten hebben\u2026<\/p>\n

\"\"<\/a>
De stuurkamer van de Yellow Submarine.<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Het bed van de Yellow Submarine.<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Erik in zijne Metalmorphosis…<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
en wij delen de “Boerewors”…<\/figcaption><\/figure>\n

In het Restaurant genieten we van een lekkere pizza en voor het slapengaan moeten wij natuurlijk nog eens elkaars interieur gaan bekijken. Dit kan natuurlijk niet zonder zottebollen en meerdere hilarische standjes.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Old Mac Daddy.<\/figcaption><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Onze gastvrouw Liesbeth heeft voor mij een afspraak met een tandarts gemaakt, en tien voor negen maak ik samen met Guy mijn opwachting in het kabinet van het provinciaal ziekenhuis van Paarl. Ik dacht er goed aan te doen om Guy mee te nemen omdat hij in zijn vorig leven ook tandarts was, en je … Verder lezen Donderdag 21 Februari. Van Paarl over Stellenbosch naar Elgin.<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3641"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3641"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3641\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3651,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3641\/revisions\/3651"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3641"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3641"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3641"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}