{"id":3317,"date":"2013-02-13T07:50:15","date_gmt":"2013-02-13T06:50:15","guid":{"rendered":"http:\/\/christiandevos.be\/?p=3317"},"modified":"2013-02-13T09:35:12","modified_gmt":"2013-02-13T08:35:12","slug":"donderdag-7-februari-vervolg-van-de-panoramaroute","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.christiandevos.be\/?p=3317","title":{"rendered":"Donderdag 7 Februari. Vervolg van de Panoramaroute."},"content":{"rendered":"

We ontbijten om 8 uur op het terras van onze lodge. Zalig weertje, mooie omgeving, gevarieerd buffet en goede bediening van Eugenia en haar ploeg.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Ontbijt op terras…<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
geserveerd door Eugenia en haar crew.<\/figcaption><\/figure>\n

Een uurtje later zijn we al op weg richting Strijdomtunnel om langsdaar dezelfde Blyde Rivier Canyon te bezoeken, maar ditmaal vanuit de hoogte.\u00a0We zijn nog maar pas de tunnel door, of daar laten de vrouwtjes zich al verleiden door de vele toeristenkraampjes. Er worden kiekjes gemaakt van Rina met haar giraffe en van Nivea met haar halssnoeren.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Rina’s giraffe, Hilde, Rina, Erik en Anny.<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Nivea verkoopt geen Nivea, maar wel halssnoeren.<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Winkeltjes en kraampjes… in overvloed.<\/figcaption><\/figure>\n

We klimmen verder tot 1600 m hoogte en al vlug krijgen we de Drie Rondavels terug te zien, maar ditmaal vanuit een gans ander perspektief.<\/p>\n

\"\"<\/a>
De Drie Rondavels; ditmaal vanuit de hoogte.<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Paul en Trees op eenzame hoogte.<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
De vrienden in een schitterende natuur.<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
De Blyde Rivier kronkelt in de gelijknamige canyon.<\/figcaption><\/figure>\n

Wij zakken terug af naar de ravijn, en op de plaats waar de Blyde en de Treur rivier samenvloeien komen we in het domein van de Bourke\u2019s Potholes.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Bourkes Potholes.<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Van hieruit prachtig zicht op de kunstige erosievormen.<\/figcaption><\/figure>\n

Deze cilindervormige gaten zijn ontstaan door de rivier die met behulp van stenen en zand gedurende miljoenen jaren in de rotsen heeft uitgehold. Dit erosieverschijnsel, een wonder der natuur, zou ook een modern kunstwerk kunnen voorstellen.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Een modern kunnstwerk met de natuur als artist.<\/figcaption><\/figure>\n

Van de Potholes gaat het naar de Berlin Falls. Om deze watervallen op zijn mooist te kunnen fotograferen moeten wij een gans stuk over puntige rotsen hoekige stenen afdalen. Balustrades zijn er niet en de randen van de rotsen zijn spekglad.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Gladde afdalingen om toch maar dat mooiste beeldje te schieten.<\/figcaption><\/figure>\n

Paul heeft sowieso al natte schoenen, maar riskeert nu ook nog een natte broek om toch maar een mooie foto van onze groep te schieten.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Paul riskeert een natte broek…<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Vanuit Paul’s hachelijke positie komen de dames goed tot hun recht…<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
en Guy kijkt er naar en ziet dat het goed is.<\/figcaption><\/figure>\n

Wanneer wij de terugweg naar boven aanvatten begint de hemel vervaarlijk zwart te kleuren, en enkele ogenblikken later krijgen we een plensbui te verwerken.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Een plotse plensbui kan Erik niet deren.<\/figcaption><\/figure>\n

Aan het einde van de Canyon willen we nog het vista point God\u2019s Window ontdekken, doch de hemel zit nu potdicht, en er heeft zich een natuurlijk gordijn uitgespreid over het Goddelijk panorama. Er zit niets anders op dan rechtsomkeer te maken. We zijn nu op slechts 12 km van Graskop, ons logementstadje voor deze avond. Dus, dan maar daarheen.\u00a0 Het is al 3 uur en onze magen laten zich al een tijdje horen, maar dit wordt goedgemaakt door een overstapje bij Harrie\u2019s pancakes, het bekendste pannenkoekenhuis van Zuid-Afrika. We moeten al vlug toegeven dat ze deze renommee niet gestolen hebben.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Heerlijke pancakes.<\/figcaption><\/figure>\n

Na dit culinaire intermezzo maken steken we de straat over naar de Afrika Silk Weavers, een zijdeweverijtje met uiteraard, hoe kan het anders, een aanpalend winkeltje. Een mooie bedoening; er zit er eentje de zijde uit de natte cocons te halen en op een droogrekje te spannen. Een andere is draden aan het spinnen. En een drietal vrouwen zijn aan het weven op primitieve handweefmachientjes. Op een gegeven moment beginnen ze gezamelijk te zingen op het ritme van hun handelingen. Een streling voor oog en oor.<\/p>\n

\"\"<\/a>
De zingende spinster.<\/figcaption><\/figure>\n

We vinden het nog te vroeg om onze intrek te nemen in Graskop Hotel, en daarom besluiten we om nog een overstapje van een twaalftal kilometer te maken naar Pelgrim\u2019s Rest, een legendarisch oord, waar ooit de grootste goudkoorts van Zuid-Afrika heeft plaatsgevonden.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Mama met baby in Pelgrim’s Rest.<\/figcaption><\/figure>\n

We ontmoeten er drie kinderen die dolblij zijn met een petje van Radio Shack. Een goede Wielsbeekse vriend heeft mij een pak van die petjes meegegeven. In Belgi\u00eb zijn ze niet meer zo populair, en de \u201czwartjes\u201d zullen er nog blij mee zijn, had No\u00ebl mij gezegd. Met nog een centje bovenop zingen ze er op los, en maken ze allerlei kunstjes en kuren.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Lance Armstrong achterna…<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Eentje heeft er een prachtige vogelschrik bij.<\/figcaption><\/figure>\n

Iets verderop, aan een oud winkeltje, zitten twee Nbele vrouwen in hun typische klederdracht.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Twee Nbele vrouwen…<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Volgens de Happy P\u00e9p\u00e9’s is dit de mooiste…<\/figcaption><\/figure>\n

Wij voelen wel dat dit een beetje fake is, maar laten ons toch verleiden om het winkeltje binnen te stappen. Daar raakt Hilde bevriend met een baboon.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Hilde en haar baboon…<\/figcaption><\/figure>\n

We drinken een heerlijk \u201cWindhoek\u201d biertje in de historische bar naast \u201cRoyal Hotel\u201d. Deze bar was ooit een kapel in Maputo, de hoofdstad van Mozambique. Het gebouwtje werd integraal gedemonteerd en door een handelaar rond 1890 op een ossewagen naar Pelgrim\u2019s Rest getransporteerd.<\/p>\n

\"\"<\/a>
De fameuze Maputo-bar.<\/figcaption><\/figure>\n

In de bar hangen honderden bankbiljetten aan drankrekken en muren. De Happy P\u00e9p\u00e9\u2019s laten hier uiteraard ook een souvenir achter.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Waregem en de Happy P\u00e9p\u00e9’s zullen hier ook hun visitekaartje achterlaten.<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Voor diegenen (Dirk VR) die hier binnenkort ook komen; HIER hangt het!<\/figcaption><\/figure>\n
\"\"<\/a>
Als afscheid willen de obers nog \u00e9\u00e9n fotootje met onze dames.<\/figcaption><\/figure>\n

De intrek in Graskop Hotel verloopt vlot, en we genieten van een heerlijke steak in het nabijgelegen Resto Mozambique. Een overvolle dag met tal van leuke belevenissen…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

We ontbijten om 8 uur op het terras van onze lodge. Zalig weertje, mooie omgeving, gevarieerd buffet en goede bediening van Eugenia en haar ploeg. Een uurtje later zijn we al op weg richting Strijdomtunnel om langsdaar dezelfde Blyde Rivier Canyon te bezoeken, maar ditmaal vanuit de hoogte.\u00a0We zijn nog maar pas de tunnel door, … Verder lezen Donderdag 7 Februari. Vervolg van de Panoramaroute.<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3317"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3317"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3317\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3340,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3317\/revisions\/3340"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3317"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3317"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3317"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}