{"id":27641,"date":"2020-02-14T16:58:26","date_gmt":"2020-02-14T15:58:26","guid":{"rendered":"http:\/\/www.christiandevos.be\/?p=27641"},"modified":"2020-02-16T21:53:08","modified_gmt":"2020-02-16T20:53:08","slug":"donderdag-13-februari-ons-wolfgat-dagje","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.christiandevos.be\/?p=27641","title":{"rendered":"Donderdag 13 Februari. Van Paternoster naar Tulbagh. Met een lunch in “Wolfgat”, het beste restaurant van de wereld."},"content":{"rendered":"

\"P1199454\"<\/a>Weeral om 9 uur aan het ontbijt. Maar vandaag is het mistig en koud. (slechts 18\u00b0). We krijgen ook uitleg bij het reservatieprobleem van gisteren. De verantwoordelijke van de B&B werd gisteren stante pede ontslagen omdat ze op verschillende vlakken onbekwaam was. En daardoor zal de reservatie welke ze zogezegd gemaakt had ook niet zijn afgawerkt.<\/p>\n

\"IMG_8168\"<\/a>Vandaag staat er een groot event op ons programma. Lunch in het “beste restaurant van de wereld”. WOLFGAT in Paternoster. Het restaurant ligt op een hoge duin, en we lopen nog even langs om te vermelden dat drie personen van ons vier geen oesters lusten. <\/p>\n

\"P1199459\"<\/a>We hangen terug nog wat rond op het strand. Deze voormiddag is er echter weinig doening wegens het mindere weer.<\/p>\n

\"P1199260\"<\/a>Ons restaurant voor straks ligt boven op deze duin. Reserveren kan maximaal drie maanden van tevoren en alleen online. Noch ikzelf, noch Luc waren hierin geslaagd. Gelukkig heeft onze Belgische vriend Guy V.Z. deze klus voor ons geklaard. Waarvoor nogmaals dank Guy.<\/p>\n

\"Z2\"<\/a>Wanneer we het restaurant binnenstappen zien we de chef himself reeds de eerste gerechtjes prepareren. Chef Kobus van der Merwe is een gezette jonge kerel zonder tralala.<\/p>\n

\"P1199447\"<\/a>Wij zijn vier van de twintig gasten, en we krijgen zoals iedereen een tafeltje toebedeeld op het buitenterras. <\/p>\n

\"P1199449\"<\/a>We hebben ons gelukkig gewapend tegen het frissere weer. Wie echter geen jas bij heeft krijgt een dekentje toebedeeld.<\/p>\n

\"IMG_2415\"<\/a>In het witgekalkte vissershuisje met uitzicht op de Atlantische Oceaan schuiven elke middag maximaal twintig gasten aan. Meer passen er niet in. Het eethuis bestaat pas twee jaar en werkt met lokale medewerkers die nauwelijks of geen koksopleiding hebben gehad. Ze leerden het vak in Wolfgat.<\/p>\n

\"P1199456\"<\/a>Een uit honderd leden bestaande jury van de World Restaurant Awards koos Wolfgat unaniem als Best restaurant of the world, nadat inspecteurs van de organisatie alle tijdzones hadden doorkruist op zoek naar de beste en bijzonderste eetgelegenheid van 2019.Van der Merwe kookt uitsluitend met lokale producten: vis en schelpdieren direct uit zee, zeewier, wilde kruiden, groente uit de omgeving zoals duinspinazie en vetplantjes. Het bijzondere van de bereidingswijze is het \u00adpure en rauwe karakter van de gerechten, die de smaakpapillen tot vreugde stemmen.<\/p>\n

\"98882_jurriaan-teulings-zaf-7428\"<\/a>Kobus van der Merwe is opgegroeid in “Die winkel van Paternoster”, die heden ten dage nog steeds wordt uitgebaat door zijn moeder.<\/p>\n

\"98881_jurriaan-teulings-zaf-7706\"<\/a>Tot voor enkele jaren experimenteerde Van der Merwe in zijn bistro achter in de souvenirwinkel van zijn ouders, Oep ve Koep. Waar wij wat struikgewas zien, ziet Van der Merwe een culinaire schatkamer vol groente en aromatische kruiden. Vaak plukt hij zijn ingredi\u00ebnten onderweg naar zijn werk. Bij laagtij raapt hij kelp. En daar maakt hij vervolgens gerechten mee die in de vooruitstrevendste sterrenrestaurants ter wereld hem alleen maar kunnen benijden.<\/p>\n

\"IMG_7575\"<\/a>Lietsjie, seeslaai, Sampioene, seepampoen.<\/p>\n

\"IMG_8698\"<\/a>Strandveld zuurdeeg in bokkomboter. Voor alle duidelijkheid; de drie grote bruingrijze stukken zijn stenen.<\/p>\n

\"IMG_8703\"<\/a>Waatlemoen, komkommer en West Coast lobster. Super!<\/p>\n

\"IMG_8708\"<\/a>Bij elk van de zeven gangen hoort een aangepaste wijn. Kobus komt persoonlijk van tafel tot tafel de wijnen toelichten en serveren. <\/p>\n

\"IMG_8709\"<\/a>Verlorenvlei lam, Soutbos, datalrosyne.<\/p>\n

\"IMG_8706\"<\/a>Engelvis, Klipkombers.<\/p>\n

\"IMG_8463\"<\/a>Witmossel. heerenboon, duinespinasie. Wij genieten met volle teugen van deze hoogtepunten in de culinaire wereld. Om niet vlug te vergeten. Intussen is ook onze frank gevallen dat we vandaag 55 jaar gehuwd zijn. Burgerlijk dan wel; op de kerkelijke verjaardag is het nog een weekje wachten.<\/p>\n

\"IMG_8707\"<\/a>De wijnen zijn inderdaad h\u00e9\u00e9l speciaal. Waarschijnlijk niet in de handel te verkrijgen. En ze worden telkens in hetzelfde glas geserveerd. Op \u00e9\u00e9n uitzondering na, wanneer van wit naar rood wordt overgeschakeld. <\/p>\n

\"P1199455\"<\/a>We hebben langs \u00e9\u00e9n zijde zicht op een mooie muurschildering (?)…<\/p>\n

\"P1199452\"<\/a>… en langs de andere kant op de Oceaan. Achter het met schaalhorens en mosselschelpen bezaaide strand wemelt het van de delicatessen, want de opwelling van stroming en wind stuwt hier voedselrijk water uit de diepten van de Atlantische oceaan. Plankton floreert; vis en schaaldieren floreren; vissers floreren. Zo is het al sinds mensenheugenis \u2013 en die reikt ver terug in deze contreien.<\/p>\n

\"P1199463\"<\/a>Als afscheid van “Wolfgat” krijgen we nog een fotoshoot met Kobus himself.<\/p>\n

\"IMG_8714\"<\/a>Uiteraard na betaling van onze rekenig. Deze komt voor de 7 gangen met aangepaste wijnen op ongeveer 100 \u20ac per persoon. Is wel zeer veel geld, maar naar het beste restaurant van de wereld gaan we ook niet alle dagen, weken of maanden.<\/p>\n

\"P1199465\"<\/a>Ik mag er ook nog even bij.<\/p>\n

\"P1199469\"<\/a>Tegen 16 uur kunnen we onze rit van ongeveer 170 kilometer aanvatten naar Tulbagh. Het landschap verandert continu van okerbruin naar groen. Intussen is het ook reeds heel wat warmer gaan worden.<\/p>\n

\"IMG_8737\"<\/a>Na ongeveer twee uur rijden we het domein Rijks Wine Estate binnen. Schitterende omgeving midden de wijngaarden.<\/p>\n

\"P1199493\"<\/a>In de receptie loopt alles van een leien dakje, en vijf minuutjes later kunnen we onze kamers innemen.<\/p>\n

\"18e81ca5_z\"<\/a>Prachtige ruime kamer. Meer moet dat niet zijn.<\/p>\n

\"P1199476\"<\/a>Vanavond is het nog steeds warm en we kunnen buiten van een klein dinner genieten. Na de exuberante lunch van deze middag mag het iets licht en eenvoudig zijn.<\/p>\n

\"IMG_8718\"<\/a>Per twee delen we een charcuterie plateau.En daar hebben we meer dan genoeg aan. Een glaasje chenin blanc kan er wel nog bij.<\/p>\n

\"Z1\"<\/a>Vanavond om 23 uur krijgen we nog een fantastische mail binnen van Dominique. Zij heeft een fotomontage gemaakt met een synthese van het ganse Wolfgat verhaal. Schitterend souvenir. Danke Dominique.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Weeral om 9 uur aan het ontbijt. Maar vandaag is het mistig en koud. (slechts 18\u00b0). We krijgen ook uitleg bij het reservatieprobleem van gisteren. De verantwoordelijke van de B&B werd gisteren stante pede ontslagen omdat ze op verschillende vlakken onbekwaam was. En daardoor zal de reservatie welke ze zogezegd gemaakt had ook niet zijn … Verder lezen Donderdag 13 Februari. Van Paternoster naar Tulbagh. Met een lunch in “Wolfgat”, het beste restaurant van de wereld.<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/27641"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=27641"}],"version-history":[{"count":31,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/27641\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":27851,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/27641\/revisions\/27851"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=27641"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=27641"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=27641"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}