![\"FullSizeRender](\"http:\/\/www.christiandevos.be\/wp-content\/uploads\/2018\/02\/FullSizeRender-52.jpg\")
<\/a>Hilde op ons terras in Karoo Sun.<\/p>\nHier werkt het ontbijt niet met zelfbediening. Hermien en een dienstmeisje komen aandraven met alles wat we maar willen. Intussen bezorgt Rheinhardt ons enkele tips over\u00a0de route die we vandaag willen volgen op onze uitstapjes.<\/p>\n
Ons reisdoel vandaag ligt een 50 tal kilometer ver; Calitzdorp. Een lief piepklein stadje, maar de woonplaats van Marinda. Marinda is de kunstenares die reeds een drietal schilderijen voor ons maakte. Onder andere een kopie van het “Hanegevecht” van Emile Claus. Onderweg nemen wij ook nog een omweg; een afslag langs Kruisrivier. Het is een gravelbaan, maar wegens de langdurende droogte is de weg toch comfortabel berijdbaar. In Kruisrivier maken we een stop bij meubelmaker en fotograaf Roger Young, ook al een vriend van jaren.<\/p>\n Nu komen ze wel h\u00e9\u00e9l dicht…<\/p>\n Voor vanavond is een ap\u00e9ritief gepland in het centrum van Oudtshoorn. Langs mailcontact hebben we vernomen dat onze Belgische kennissen en wereldreizigers Dirk en Lieve momenteel ook in Oudtshoorn vertoeven. Zij verblijven met hun camper momenteel bij nog andere Belgen die in Oudtshoorn wonen; Luc en Nini Thiry. Ook zeer sympathieke mensen. De plaats van afspraak “Queens hotel” is afgehuurd voor een \u00a0conferentie; we versassen dan maar om de hoek in Turnberry Boutique Hotel.<\/p>\n <\/p>\n In veel van de scholen worden de kinderen gedrild om oudere mensen te helpen. Wanneer die mensen uit een warenhuis zien komen, en ze bemerken dat die mensen overstelpt zijn met zakken “Spar” of “Pic & Pay”, dan moeten ze die zakken helpen dragen tot aan de wagen. Ze worden ook opgelegd die mensen aan te spreken met Oam en Tani (Oom en tante).<\/p>\n Nog eentje. Verschillende mensen laten op zondag hun voordeur openstaan. Dat wil zeggen dat iedereen, gelijk wie, welkom is om een praatje te komen maken of een koffietje te drinken.<\/p>\n Juist op tijd, want om 21u30 sluit de keuken, en het is bijna zo laat. Maar we worden toch nog smakelijk en vriendelijk bediend.<\/p>\n Was me dat weeral een druk, maar zeer aangenaam dagje! We zullen goed slapen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Van vroeg in de morgen is Hilde al haar\u00a0dagboek aan het inkijken. Hilde op ons terras in Karoo Sun. Hier werkt het ontbijt niet met zelfbediening. Hermien en een dienstmeisje komen aandraven met alles wat we maar willen. Intussen bezorgt Rheinhardt ons enkele tips over\u00a0de route die we vandaag willen volgen op onze uitstapjes. We … Verder lezen Zaterdag 24 Februari 2018. Uitstap Oudtshoorn, Kruisrievier, Calitzdorp.<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"gallery","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/19201"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=19201"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/19201\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":19784,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/19201\/revisions\/19784"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=19201"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=19201"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=19201"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}<\/a>We trekken eerst nog even naar het dorp. Het is zaterdag en dat wil zeggen dat de winkels sluiten tegen de middag. De hemel is overtrokken en er dwarrelt zelfs een fijne motregen. De meeste verkoopsters van struisvogelveders zijn dan ook niet komen opdagen.<\/p>\n<\/a>We laten het slechte weer niet aan ons hart komen. Integendeel. Er kunnen wel wat grapjes af. Hier test Luc een laatste snufje van een\u00a0design zetel.<\/p>\n<\/a>Er loopt van ’s morgens vroeg al een gebrilde zebra in de straat.<\/p>\n<\/a>De uitbaatster van “Bottega”, het galerijtje dat we jaarlijks bezoeken is vandaag afwezig. Jammer.<\/p>\n<\/a>We neuzen toch een beetje rond, en als naar gewoonte zijn hier pittige schilderijtjes en litho’s te vinden.<\/p>\n<\/a>In een deco winkel bots ik weer op mijn vroegere dada; meubelstoffen.<\/p>\n<\/a>Tientallen gobelins, maar wel een beetje oud-modisch.<\/p>\n<\/a>STUDIO, de woning en het atelier van Robert Young.<\/p>\n<\/a>Roger tussen deur en bel…<\/p>\n<\/a>Terwijl we in de verschillende ateliers van Robert rondneuzen is hij reeds een koffietje voor ons aan het zetten.<\/p>\n<\/a>Fantastisch mooie zwart-wit portretten weet die man te maken. Candid fotografie op zijn best. Afrika ten voeten uit… het leven zoals het hier is.<\/p>\n<\/a>Hilde en Dominique zijn ook begeisterd door de foto’s van Roger Young.<\/p>\n<\/a>Roger is werkelijk een duizendpoot. Bovenop zijn fotografie is hij ook nog restaurateur van meubels.<\/p>\n<\/a>Bij het nippen aan de koffie valt onze aandacht op een zwaluwnest onder de dakgoot. Mama swallow komt om de haverklap lekkere hapjes brengen aan de kroost.<\/p>\n<\/a>Elk om beurten krijgen ze een hapje toebedeeld.<\/p>\n<\/a>Het kan niet vlug genoeg gaan.<\/p>\n<\/a>In de tuin zitten en vliegen er ook nog verschillende andere vogelspecimen.<\/p>\n<\/a>Weeral een schilderijtje. Genoeg gevogeld nu… we zetten onze tocht verder naar Calitzdorp.<\/p>\n<\/a>Een half uurtje later staan we aan de door bloemen omgeven kerk van het stadje. Recht tegenover de kerk woont Marinda. We lopen naar haar atelier, maar deze is op slot. Ook aan de voordeur komt geen reactie, alhoewel er enkele vensters halfopen staan. We proberen dan maar achteraan de tuin, en plots verschijnt Marinda vanachter een struik. Maar wat een vreselijk nieuws heeft ze ons met tranen in de ogen te vertellen…<\/p>\n<\/a>Vier dagen geleden is haar Papa gestorven, en gisteren werd hij begraven. \u00a0Haar Mama is momenteel nog bij haar, maar vertrekt vanavond terug naar Johannesburg. Ze wil ons pers\u00e9 toch eens mee naar binnen, maar dat willen we niet. In deze omstandigheden willen we de intimiteit van de familie niet verstoren.<\/p>\n<\/a>Toch nog een afscheidsfoto. Later op de dag krijgen we nog een mailtje waarin ze het jammer vind dat ze toch niet meer heeft aangedrongen om wat langer te blijven. Wat een lieve vrouw toch!<\/p>\n<\/a>Het is intussen middag. We gaan een versnapering zoeken in “Die Handelshuis” van Calitzdorp. We eten weer bijna allemaal verschillend. Spaghetti bolognaise, zalm, toast met kaas en ham… water, thee of wijn… het mag een beetje van alles zijn.<\/p>\n<\/a>Weer zo’n typisch Afrikaans eetcaf\u00e9.<\/p>\n<\/a>Aan een wand hangt een prachtige satire op “het laatste avondmaal”. Maar de figuren zijn allen uit de muziek en filmwereld gegrepen. Van Marilyn Monroe tot Elvis Presley, van de Dikke en de Dunne tot Charlie Chaplin.<\/p>\n<\/a>Op onze terugweg naar Oudtshoorn volgen nog verschillende stops voor leuke tafereeltjes die we op foto willen.<\/p>\n<\/a>Deze drie lieve knapperds en hun hond verdienen toch een plaatje?<\/p>\n<\/a>Achteraf krijgen ze nog een snoepje, en een petje voor de papa.<\/p>\n<\/a>En of hij er blij mee is…<\/p>\n<\/a>Z O N D E R \u00a0 \u00a0W O O R D E N<\/p>\n<\/a>Onderweg terug naar Oudtshoorn hopen we een struisvogelboerderij tegen te komen, maar niets is minder waar. We rijden dan maar Oudtshoorn voorbij, richting De Rust, want we willen kost wat kost struisvogels zien. Ons geduld wordt nog dertig kilometer op de proef gesteld, maar dan volgt eindelijk de beloning.<\/p>\n<\/a>Nu moeten we ze nog tot bij ons weten te lokken. We zwaaien met droge koekjes, en na enige aarzeling komen er toch een viertal op ons afgestapt.<\/p>\n<\/a>Dichter kan niet meer. Danke kapoen… De kerel zet wel een hap in de zonnekap van mijn fototoestel. Gelukkig zonder erg.<\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a>Op onze terugweg krijgen we plots een vijftal oude Bentley’s in het vizier. Stuk voor stuk prachtexemplaren.<\/p>\n<\/a>Voor \u00e9\u00e9n keer kan het ons niet deren dat we opgehouden worden voor wegeniswerken. Ik spring uit de wagen, kan van ieder van die prachtige oldie’s een kiekje nemen, en met de eigenaars een kort klapje slaan.<\/p>\n<\/a>Schitterende bolides en lieve piloten.<\/p>\n<\/a>Het gezelschap bestaat uit een groep Bentley fanaten. Twee Australi\u00ebrs, twee Engelsen en \u00e9\u00e9n Duitser. Elk jaar maken ze ’n tocht in een ander land.<\/p>\n<\/a>Het was een korte ontmoeting, maar toch de moeite.<\/p>\n<\/a>Met zijn achten hebben we een super babbel. Het zou een paar bladzijden vol zijn om neer te pennen wat daar in \u00e9\u00e9n uurtje allemaal verteld is. Van het koppel dat hier woont (Luc en Nini) hebben we wel een paar pure Afrikaanse weetjes onthouden.<\/p>\n<\/a>Na een dik uur en een paar flesjes wijn splitsen onze wegen. Wij trekken in de buurt naar een Italiaantje; “Bello Cibo”.<\/p>\n<\/a><\/p>\n