![\"IMG_5078\"](\"http:\/\/www.christiandevos.be\/wp-content\/uploads\/2017\/02\/IMG_5078.jpg\")
<\/a>Fruit, yoghourt, muesli en honing… l e k k e r…<\/p>\nOp de koop toe zitten we met z\u2019n vijven aan de kindertafel. Kleurpotloden en viltstiftjes alom. In no-time ontpopt Luc zich hier als breakfast-artiest.<\/p>\n
Na elke slok of beet trekt hij enkele krabbels op zijn tekenblad. Ontbijt klaar \u2013 kunstwerk klaar. Een magistrale olifant. Madame komt vragen als ze het werk mag ophangen tussen de andere kunstwerken. Na enige twijfel geeft Luc toe.<\/p>\n <\/p>\n Na het ontbijt flaneren we nog wat rond in het shopping center.<\/p>\n Beetje geld uit de muur halen, enkele winkeltjes afdweilen\u2026 je weet wel.<\/p>\n Nu de baan op richting Kaap. We rijden het stadje Kommetjie voorbij. Langs de hoofdweg ligt een kleine nederzetting \u201c Imhof Farm\u201d. Het is trouwens hier dat het atelier van Marc Alexander gevestigd is.<\/p>\n Aan deze kunstenaar kocht ik twee jaar geleden een schilderij van \u2026 een vos. Marc is vandaag niet aanwezig, en we doen het dan maar met zijn echtgenote. Leuk.<\/p>\n Verder zijn er nog een aantal winkeltjes met snuisterijtjes en rommeltjes; niks opzienbarends.<\/p>\n Mevrouw Marc Alexander gaf ons de raad om zeker eens langs de kustlijn van ’t Kommetjie te wandelen. En gelijk heeft ze. Prachtige vergezichten van zee en strand.<\/p>\n We kregen ook een tip om verder naar Scarborough te rijden, een dorpje met een aangenaam restaurantje THE VILLAGE HUB. Lunch met pizza, steak, salade. En voor \u00e9\u00e9n keer enkel spuitwater. Dit alles voor 37 euro… (voor 5 personen)<\/p>\n We vertrekken hier om 15 uur en een uurtje naderen we ons eindpunt \u201cKaap de Goede Hoop\u201d. Zeelieden gaven dit uiterste puntje ooit de naam \u201cstormkaap\u201d, omdat het hier erg kon spoken. Maar toen de weg naar Indi\u00eb was gevonden werd \u201cstormkaap\u201d veranderd in Kaap de Goede Hoop. Jan van Riebeeck legde hier namens de VOC als eerste een verversingsstation aan. Dat later uitgroeide tot Kaapstad.<\/p>\n Het uiterste puntje wordt Cape Point genoemd, met het beroemde Cape Point Lighthouse.<\/p>\n In dit deel van het Table Mountain National Park leven diverse soorten dieren. Zoals struisvogels, klipdassen en (vrijpostige) bavianen. Deze laatsten zijn altijd op zoek naar eten. Onderschat ze niet, want ze zijn erg handig in het openmaken van autodeuren en het stelen van snacks.<\/p>\n Nu terug langs Chapman’s Peak rustig naar huis. Thuis om 18u. We hebben nog die zes\u00a0flessen witte wijn\u00a0Ataraxia die we in de kapel gekocht hebben. In onze B&B Snooze beschikken\u00a0we over een grote gemeenschappelijke zitkamer.\u00a0Dus installeren we ons daar. Maar wat blijkt al vlug; het zijn flessen met een kurkstop, en we hebben geen kurkentrekker. Na enkele minuten speelt Guy reddende engel, en komt hij met een opener aangedraafd. Waar hij die uithaalde mag Joost weten… Nu wat nakaarten over de gezellige voorbije dag, wat uitwisselen van foto’s en genieten van een glaasje Chardonnay.<\/p>\n In de hal van het restaurant zie je overal goud, exotische bloemen, donkere kleuren en een mooie houten vloer.<\/p>\n We worden naar onze tafel gebracht en nemen plaats op heerlijke zachte stoelen waar we voor de rest van de avond liefst niet meer uit willen komen.<\/p>\n We laten ons gaan voor\u00a0 duck orange, pad thai en spring rolls, … We besprenkelen alles met een flesje witte Warwick.<\/p>\n Voor dessert twee maal koffie, twee maal ijsje met chocoladesaus en \u00e9\u00e9n maal Irish coffee. (voor wie zou dat laatste zijn?). Tegen 22u30 rollen we ons matten op, en een half uurtje later zitten we in onze nestjes.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tegen 8u30 zitten we al in de auto. Daar we in een self-catering gelogeerd zijn is geen ontbijt voorzien. We rijden naar het stadje waar we nog een goed adresje kennen kennen van verleden jaar. Allegria is de naam. Een vriendelijke madame, toffe dienstmaagden en een zeer verzorgd ontbijt. Fruit, yoghourt, muesli en honing… l … Verder lezen Woensdag 8 Februari 2017. Daguitstap naar Kaap de Goede Hoop.<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/15052"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=15052"}],"version-history":[{"count":20,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/15052\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15197,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/15052\/revisions\/15197"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=15052"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=15052"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.christiandevos.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=15052"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}<\/a>Luc, de breakfast-artiest.\u00a0En of hij er plezier aan beleeft…<\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a>Zo fier als een gieter.<\/p>\n<\/a>Jawel, nu hangt het kunstwerk “Bompa’s elephant” tussen alle andere kunstwerken.<\/p>\n<\/a>Chieke car…<\/p>\n<\/a>Flaneren in de winkeltjes.<\/p>\n<\/a>“Imhof Farm”. Hier de galerij van Marc Alexander.<\/p>\n<\/a>De echtgenote van Marc Alexander.<\/p>\n<\/a>\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0“De vos” van Marc Alexander.<\/p>\n<\/a>“Imhof” in Kommetjie. Een leuke locatie.<\/p>\n<\/a>Guy is nog altijd op zoek naar een passend geschenk voor zijn Liliane.<\/p>\n<\/a>In dit winkeltje kan men geurcursussen volgen. Men leert er reukwater samen te stellen, aangepast aan de eigen smaak.<\/p>\n<\/a>In een ander winkeltje\u00a0leert Guy een kindje hoe het met de djembe moet omgaan…<\/p>\n<\/a>…en Luc valt in met een echte performance.<\/p>\n<\/a>… en het kereltje ziet het wel zitten.<\/p>\n<\/a>Nog een leuk galerijtje; Fran\u00e7oise V.<\/p>\n<\/a>Fran\u00e7oise maakt prachtige foto’s.<\/p>\n<\/a>Ook collages van dagbladknipsels. Speciaal…<\/p>\n<\/a>In Imhof Farm kan je ook\u00a0een kamelentochtje maken.<\/p>\n<\/a>The sky is the limit…<\/p>\n<\/a>Ook een surfersparadijs.<\/p>\n<\/a>Guy zoekt stabiliteit tegen een litter bak.<\/p>\n<\/a>Adam en Eva?<\/p>\n<\/a>Hier is’t niet moeilijk om mooie foto’s te maken.<\/p>\n<\/a>Prachtige rotsen en klippen.<\/p>\n<\/a>Luc en Dominique zijn ook onder de indruk van al dat moois.<\/p>\n<\/a>The Village Hub in Scarborough.<\/p>\n<\/a>Leuk interieur.<\/p>\n<\/a>Misschien kunnen we Cape Point een beetje verplaatsen.<\/p>\n<\/a>Het Cape Point Lighthouse.<\/p>\n<\/a>De Bastards op het meest Zuid-westelijk punt van Afrika.<\/p>\n<\/a>Smeerlapkes hoor die bavianen.<\/p>\n<\/a>Ook klipdassen.<\/p>\n<\/a>Intussen zijn we bijna vergeten dat we om 20u30 in Restaurant Kitima verwacht worden. Gelukkig ligt het restaurant maar op een paar kilometer hiervandaan. Kitima werd reeds meerdere malen uitgeroepen tot beste Aziatische restaurant van Zuid-Afrika.<\/p>\n<\/a>De parkwachter is gelukkig dat hij zijn verkleurde pet kan inleveren voor een rennerspetje van TREK.<\/p>\n<\/a>Schitterend interieur.<\/p>\n<\/a>In de hal staat er zelfs een modeltafel opgesteld.<\/p>\n<\/a>Pad thai… schijnt zeer lekker te zijn.<\/p>\n<\/a>Aziatische spring rolls.<\/p>\n<\/a>Dessert kiezen… nie gemakkelijk.<\/p>\n